kendi

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ken·di

Yazılışlar[düzenle]

کندی

[düzenle]

kendi (belirtme hâli kendiyi, çoğulu kendiler) -si

  1. karı ve kocanın birbirinden söz ederken kullandıkları takma isim
  2. eski evlerde tahıl ve bazı aletler konulan, tandıra benzer çamur fıçı

Adıl[düzenle]

[1] sahiplik ekleri alarak kişilerin esas varlığını anlatmaya yarayan dönüşlülük zamiri, zat
[2] kişinin özel olarak vurgulandığını anlatan söz
[3] yaptığı, giriştiği bir işte başkalarının herhangi bir etkisi bulunmadığını belirten söz

Yazılışlar[düzenle]

کندی

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ken·di

Deyimler[düzenle]

halka verir talkını kendi yutar salkımı
her koyun kendi bacağından asılır
kendi kabuğuna çekilmek

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Ankara Palas'ta kendisine dörtte üç oranında indirim yapılırdı. - Ç. Altan
[2] Kendisi gelsin.
[2] Kendimiz görmeliyiz.
[3] Kendi yapacağı işi bırakır, âleme öğüt vermeye kalkar. - B. Felek

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kendi"

Atasözleri[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe käntü

Adıl[düzenle]

  1. kendi

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki