kendi

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Köken

Türkçe

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "kendi"

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın kendi kendiler
Belirtme (-i) kendiyi kendileri
Yönelme (-e) kendiye kendilere
Bulunma (-de) kendide kendilerde
Çıkma (-den) kendiden kendilerden
Tamlayan kendinin kendilerin

kendi -si

Anlamlar

[1] karı ve kocanın birbirinden söz ederken kullandıkları takma isim
[2] eski evlerde tahıl ve bazı aletler konulan, tandıra benzer çamur fıçı

Yazılışlar

کندیلر çoğulu ،کندی

Heceleme

ken·di, çoğulu ken·di·ler

Adıl[düzenle]

[1] sahiplik ekleri alarak kişilerin esas varlığını anlatmaya yarayan dönüşlülük zamiri, zat
[2] kişinin özel olarak vurgulandığını anlatan söz
[3] yaptığı, giriştiği bir işte başkalarının herhangi bir etkisi bulunmadığını belirten söz

Yazılışlar

کندی

Heceleme

ken·di

Çeviriler

Türk lehçeleri

Örnekler

[1] Ankara Palas'ta kendisine dörtte üç oranında indirim yapılırdı. - Ç. Altan
[2] Kendisi gelsin.
[2] Kendimiz görmeliyiz.
[3] Kendi yapacağı işi bırakır, âleme öğüt vermeye kalkar. - B. Felek

Atasözleri

Akarsu çukurunu kendi kazar
Akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını almış
Bıçağı kestiren kendi suyu, insanı sevdiren kendi huyu
Çocuğa iş buyuran, ardınca kendi gider
Deli kız düğün etmiş, kendi baş sedire geçmiş
El için kuyu kazan, evvela kendi düşer
El yumruğu yemeyen kendi yumruğunu değirmen taşı sanır

Deyimler

halka verir talkını kendi yutar salkımı
her koyun kendi bacağından asılır
kendi kabuğuna çekilmek

Gagavuzca[düzenle]

Adıl[düzenle]

Anlamlar

[1] kendi

Köken

Eski Türkçe käntü

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki