özün

Ayrıca bakınız: özüñ

Türkçe

Köken

öz + -ün

Söyleniş

• Heceleme: ö‧zün

Ad

özün

1. öz (ad) sözcüğünün çekimi:
   1. tamlayan tekil
   2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Ad

özün (belirtme hâli özünü, çoğulu özünler)

1. düzen
2. oyun

Kaynakça

• Türk Dil Kurumu: "özün"