ek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ek, çoğulu ek·ler

Köken[düzenle]

Kendi başına bir kök.

[düzenle]

ek (belirtme hâli eki, çoğulu ekler) -ki

  1. (yapı bilgisi) kelime türetmek veya kelimenin görevini belirtmek için kullanılan, başa, sona veya kelimenin içine eklenebilen, bağımlı dil bilgisi ögeleri, lahika
  2. bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça
    Yazının ekleri.
  3. bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça, ilave
    Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki.
  4. sonradan katılan, yapılan, dikilen, yapıştırılan parçanın belli olan yeri
  5. iki borunun birbirine birleştirildiği yer

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. eklenmiş, katılmış
    Okul müdürüyken okulun ek inşaatında hamallarla birlikte çalışmış. - H. Taner

Çeviriler[düzenle]


Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ek"

Afrikanca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. ben

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

  1. (kayıngiller, ağaçlar) meşe