özel

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] yalnız bir kişiye, bir şeye ait veya ilişkin olan, spesiyal
Aşçının özel yemeği.
[2] benzerlerinden ayrılmasını sağlayan bir özelliği olan, spesiyal
[3] bir kişiyi ilgilendiren, hususi, zatî
Özel bir diyeceği varmış gibi koluma girdi sokakta. - N. Cumalı
[4] devlete değil, kişiye ait olan, hususi, resmî karşıtı
[5] dikkate değer
Özel bir ilgi gösterdi.
[6] ayırt edici bir niteliği olan
[7] her zaman görülenden, olağan farklı
Özel durumları da göz önüne alalım.

Köken[düzenle]

Türkçe:

Deyimler[düzenle]

özel ad

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "özel"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]