zamir

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın zamir zamirler
Belirtme (-i) zamiri zamirleri
Yönelme (-e) zamire zamirlere
Bulunma (-de) zamirde zamirlerde
Çıkma (-den) zamirden zamirlerden
Tamlayan zamirin zamirlerin

zamir -ri

[1] (adıllar, dil bilimi) belirsizlik, dönüşlülük, işaret, sual ve şahıs kavramları vererek varlıkların yerini tutan kelime
[2] (eskimiş) , içyüz

Söyleniş

IPA: /zaˈmiɾ/, çoğulu IPA: /zamiɾˈłeɾ/

Heceleme

Heceleme: za·mir

Eş anlamlılar

[1] adıl

Çeviriler

Türk lehçeleri

Üst kavramlar

[1] kelime türleri, söz türleri

Yan kavramlar

[1] bağlaç, edat, fiil, isim, sıfat, ünlem, zarf

Alt kavramlar

[1] belirtili zamir, belirtisiz zamir, işaret zamiri, sahiplik zamiri, sual zamiri, şahıs zamiri

Örnekler

[1] Onu ya insana verilen özel adla ya da adın yerini tutan bir zamirle gösterir. - A. Erhat

Türetilmiş kavramlar

[1] zamirleşme, zamirleştirme
[1] zamirce, zamirci, zamircik, zamirken, zamirle, zamirli, zamirse, zamirsi, zamirsiz

Köken

Arapça: ضَمِيْرٌ (dˤami:r(un))‎

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (adıllar, dil bilimi) zamir

Zazaca[düzenle]

[düzenle]

[1] (adıllar, dil bilimi) zamir