zamir

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: /zaˈmiɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: za·mir

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın zamir zamirler
Belirtme (-i) zamiri zamirleri
Yönelme (-e) zamire zamirlere
Bulunma (-de) zamirde zamirlerde
Çıkma (-den) zamirden zamirlerden
Tamlayan zamirin zamirlerin

zamir -ri

  1. (adıllar, dil bilimi) belirsizlik, dönüşlülük, işaret, sual ve şahıs kavramları vererek varlıkların yerini tutan kelime, adıl
    Onu ya insana verilen özel adla ya da adın yerini tutan bir zamirle gösterir. - A. Erhat
  2. (eskimiş) , içyüz

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

kelime türleri, söz türleri

Yan kavramlar[düzenle]

[1] bağlaç, edat, fiil, isim, sıfat, ünlem, zarf

Alt kavramlar[düzenle]

belirtili zamir, belirtisiz zamir, işaret zamiri, sahiplik zamiri, sual zamiri, şahıs zamiri

Örnekler[düzenle]

[1] Onu ya insana verilen özel adla ya da adın yerini tutan bir zamirle gösterir. - A. Erhat

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] zamirleşme, zamirleştirme
[1] zamirce, zamirci, zamircik, zamirken, zamirle, zamirli, zamirse, zamirsi, zamirsiz

Köken[düzenle]

Arapça: ضَمِيْرٌ (dˤami:r(un))‎

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (adıllar, dil bilimi) zamir

Zazaca[düzenle]

[düzenle]

[1] (adıllar, dil bilimi) zamir