söz konusu

Türkçe

Köken

• söz + konu

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /søz ko.nuˈsu/
• Heceleme: söz‧ko‧nu‧su

Ön ad

söz konusu

1. Sözü edilen, üzerinde konuşulan.
   • eş anlamlıları: bahis konusu, bahis mevzusu, mevzubahis
   • Söz konusu tehlike ise bir yıl sonra doğacak olan ve kurduğu düşlerin hepsi bir anda gerçeğe dönüşüverecek bir çocuktan ibaretti. - İ. O. Anar

Türetilmiş kavramlar

söz konusu edilmek, söz konusu olmak

Çeviriler

çeviriler

• Fince: puheena oleva (fi)
• Fransızca: en question (fr)
• İsveççe: bemälde (sv), ifrågavarande (sv)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "söz konusu".
  TDK Özel Sözlük'te: söz konusu"

• Kubbealtı Lugatı'nda "SÖZ KONUSU :"