kemik

Türkçe

Kemik

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ce.ˈmic/
• Heceleme: ke‧mik

Ad

kemik (belirtme hâli kemiği, çoğulu kemikler)

1. (anatomi) insanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü şekildeki sert organların genel adı

   eş anlamlıları: azım, sünük, süyek, üstühan

    Kemikten bir tahta gibi gıcırdayarak Nihat yerinden kalktı. — P. Safa

Çekimleme

kemiğin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kemik	kemikler
belirtme	kemiği	kemikleri
yönelme	kemiğe	kemiklere
bulunma	kemikte	kemiklerde
ayrılma	kemikten	kemiklerden
tamlayan	kemiğin	kemiklerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kemiğim	kemiklerim
belirtme	kemiğimi	kemiklerimi
yönelme	kemiğime	kemiklerime
bulunma	kemiğimde	kemiklerimde
ayrılma	kemiğimden	kemiklerimden
tamlayan	kemiğimin	kemiklerimin
2. tekil (senin)
yalın	kemiğin	kemiklerin
belirtme	kemiğini	kemiklerini
yönelme	kemiğine	kemiklerine
bulunma	kemiğinde	kemiklerinde
ayrılma	kemiğinden	kemiklerinden
tamlayan	kemiğinin	kemiklerinin
3. tekil (onun)
yalın	kemiği	kemikleri
belirtme	kemiğini	kemiklerini
yönelme	kemiğine	kemiklerine
bulunma	kemiğinde	kemiklerinde
ayrılma	kemiğinden	kemiklerinden
tamlayan	kemiğinin	kemiklerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	kemiğimiz	kemiklerimiz
belirtme	kemiğimizi	kemiklerimizi
yönelme	kemiğimize	kemiklerimize
bulunma	kemiğimizde	kemiklerimizde
ayrılma	kemiğimizden	kemiklerimizden
tamlayan	kemiğimizin	kemiklerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	kemiğiniz	kemikleriniz
belirtme	kemiğinizi	kemiklerinizi
yönelme	kemiğinize	kemiklerinize
bulunma	kemiğinizde	kemiklerinizde
ayrılma	kemiğinizden	kemiklerinizden
tamlayan	kemiğinizin	kemiklerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	kemiği	kemikleri
belirtme	kemiğini	kemiklerini
yönelme	kemiğine	kemiklerine
bulunma	kemiğinde	kemiklerinde
ayrılma	kemiğinden	kemiklerinden
tamlayan	kemiğinin	kemiklerinin

Üst kavramlar

• iskelet

Alt kavramlır

kemik

• alın kemiği,
• aşık kemiği,
• atlas kemiği,
• baldır kemiği,
• bel kemiği,
• çekiç kemiği,
• dirsek kemiği,
• diz kapağı kemiği,
• elmacık kemiği,
• eti kemiği,
• eyeği kemiği,
• göğüs kemiği,
• gözyaşı kemiği,
• incik kemiği,
• kaburga kemiği,
• kafa kemiği,
• kalbur kemiği,
• kalça kemiği,
• kamış kemiği,
• karaca kemiği,
• kaval kemiği,
• kol kemiği,
• köprücük kemiği,
• kuru kemik,
• kuyruk kemiği,
• kuyruk sokumu kemiği,
• kürek kemiği,
• lades kemiği,
• mercimek kemiği,
• oynak kemiği,
• ön kol kemiği,
• örs kemiği,
• paryetal kemik,
• pazı kemiği,
• saban kemiği,
• sağrı kemiği,
• şakak kemiği,
• tırnak kemiği,
• tırnaksı kemik,
• topuk kemiği,
• uyluk kemiği,
• üzengi kemiği,
• yılankemiği

Atasözleri

kemik

• İt ağzını kemik tutar
• İtin duası kabul olsa gökten kemik yağar

Türetilmiş kavramlır

• kemik bilimi,
• kemik çatısı,
• kemik doku,
• kemik rengi,
• kemik soketi,
• kemik suyu,
• kemik veremi,
• kemik yalayıcı,
• kemik zarı
• kemikçe,
• kemikçi,
• kemikçik,
• kemikken,
• kemikle,
• kemikli,
• kemikse,
• kemiksiz

Çeviriler

kemik

• Afrikaanca: been (af) n
• Almanca: Knochen (de) e
• Aymaraca: ch'akha (ay)
• Azerice: sümük (az)
• Bulgarca: кокал (bg) (kokal)
• Çekçe: kost (cs) d
• Danca: ben (da), knogle (da)
• Ermenice: ոսկոր (hy) (oskor)
• Esperanto: osto (eo)
• Estonca: luu (et)
• Farsça: استخوان‎ (fa)
• Felemenkçe: bot (nl) n, been (nl) n
• Fince: luu (fi)
• Fransızca: os (fr) e
• Hausaca: ƙashi (ha)
• Haitice: zo (ht)
• İngilizce: bone (en)
• İnterlingua: osso (ia)
• İspanyolca: hueso (es) e

  Yahudi İspanyolcası: gueso (lad)

• İsveççe: ben (sv) n
• İtalyanca: osso (it) e
• Japonca: 骨 (ja) ほね (ja) [hone]
• Karaçay-Balkarca: süyek (krc)
• Katalanca: os (ca) e
• Latince: os (ka) (os)
• Lehçe: kość (pl) d
• Malgaşça: taolana (mg)
• Mokşa dili: пакарь (mdf) ( pakaŕ )
• Norveççe: ben (no)
• Portekizce: osso (pt) e
• Rumence: os (ro) e
• Rusça: кость (ru) d (kostʹ)
• Sırp-Hırvatça:

  Latin: kost (sh) d

• Slovence: kost (sl) d
• Somalice: laf (so)
• Şorca: сӧӧк (söök)
• Tatarca: söyäk (tt)

  Kırım Tatarcası: kemik (crh), süyek (crh)

• Tayca: กระดูก (th)
• Telugu dili: అస్తి (te) (asti)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: süngük‎ (otk) (süngük), sünüg‎ (otk) (sünüg), sünük‎ (otk) (sünük)

• Türkmence: süňk (tk)
• Uygurca: sɵngək (ug)
• Yunanca:

  Modern Yunanca: οστά (el) n (ostá), οστό (el) n (ostó), κόκκαλο (el) n (kókkalo)

Ek okumalar

• Vikipedi'de kemik

Ön ad

kemik (karşılaştırma daha kemik, üstünlük en kemik)

1. bu sert organdan, kemik yapılmış

    Kemik tarak.

Çeviriler

kemik

• Fince: luinen (fi), luu- (fi)
• İsveççe: av ben (sv)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kemik".
  TDK Özel Sözlük'te: kemik"

Kırım Tatarcası

Söyleniş

• Heceleme: ke‧mik

Ad

kemik

1. (anatomi) kemik

Kaynakça

“kemik”, Luğatçıq (Rusça)