gökyüzü

Türkçe

[gö·'kyü·zü]

Köken

Eski Türkçe gök + yüz

Ad

gökyüzü (belirtme hâli gökyüzüyü, çoğulu gökyüzüler)

Gökyüzü

1. (gök bilimi, meteoroloji) Atmosferin gözle görünen bölümü; hava
   • Bekirkadı mahallesindeki gökyüzünü/Baktım kimsenin gördüğü yoktu.

     — İlhan BERK, 1952, Günaydın Yeryüzü, s. 53, Yeditepe Yayınları

Sözcük birliktelikleri

gökyüzü evleri, gökyüzü mavisi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Himmel (de) e
• Estonca: taevas (et)
• Fince: taivas (fi), taivaankansi (fi)
• Fransızca: ciel (fr), firmament (fr)
• İngilizce: sky (en), firmament (en)
• İtalyanca: cielo (it)
• Macarca: ég (hu)
• Rusça: небо (ru) (nebo)
• Yunanca: ουρανός (el) (ouranós)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "gökyüzü" maddesi