kesilmek

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

kesilmek kesilmek -ir kesilmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi kesilir)

[1] kesme işi yapılmak
[2] bitkin duruma gelmek, gücü, takati kalmamak, çok yorulmak
Sonunda elleri, ayakları yorgunluktan kesilerek uzanıyorlardı yattıkları hasırlara. - N. Cumalı
[3] gibi olmak, benzemek, dönmek
Senelerden beri hizmetçinin, sütninenin türlü çeşidi ile uğraşa uğraşa insan sarrafı kesilmiş. - R. N. Güntekin
[4] süt, ayran vb. bozulmak, ekşimek
[5] dinmek
Rüzgâr kesilmiş, toprak üstüne yalın ayak basılmayacak kadar ısınmıştı. - N. Cumalı
[6] sona ermek
Tam umudumuz kesilecek gibi olup da epey üzüldükten sonra kapı tokmağı tak ederdi. - H. R. Gürpınar
[7] akmamak
Su kesilmek.
[8] akım gelmez olmak
Dışarıdan biri mi geldi de onları söndürdü yoksa şehir cereyanı mı kesilmiş? - R. N. Güntekin
[9] kendinden önceki kelimeyi "olmak" anlamıyla pekiştiren bir fiil
Acele yürümeden nefesi tıkanmış ve heyecandan yüzü kıpkırmızı kesilmiş bir hâlde ihtiyarın yanına girdi. - Y. K. Karaosmanoğlu
[10] son veya aralık verilmek
Okulda cumartesi günleri dersler saat kaçta kesiliyor? - A. Kutlu
[11] kendini herhangi bir şey gibi göstermek
Üçüncü gün sabahı, o bir kuzu oldu, ben bir iradeli aslan kesildim. - A. Gündüz
[12] tutulmak, kapatılmak
[13] makaslanmak
[14] durmak
Muazzez cevap vermedi ve münakaşa kesildi. - P. Safa
[15] yoksun kalmak
Çocuk yiyip içmeden kesildi. - R. N. Güntekin
[16] sünnet olmak
Galip Baba, çeker gider diye çocuk kesilinceye dek böyle yapmayı uygun görmüştü. - M. İzgü
[17] çok beğenmek, çok hoşlanmak

Köken[düzenle]

Türkçe

Deyimler[düzenle]

ayağı yerden kesilmek
dört yanı deniz kesilmek
kulak kesilmek
pancar kesilmek
put kesilmek
taş kesilmek
voyvoda kesilmek

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem[düzenle]

[1] Kesllmek

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

kesilmek

[1] kesilmek

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.