karın

Ayrıca bakınız: karin

Türkçe

Söyleniş

IPA^(anahtar): [kʰäˈɾɯ̞n̪]

Heceleme: ka‧rın

Köken

Eski Türkçe

Ad

karın (belirtme hâli karnı, çoğulu karınlar)

Kadın, karnını açmış (1)

Kadının karnı büyümüş (2)

1. (anatomi) İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga kenarlarından kasıklara kadar olan ön bölgesi; batın
   • Şuursuz bir acele ile mahmuzlarını atının karnına vurdu. - Ö. Seyfettin
2. (anatomi) döl yatağı; rahim
   • Fakat karnındaki çocuk da bu insanüstü erkeğin bir parçasıydı. - H. E. Adıvar
3. Bazı şeylerde şiş ve içi boş bölüm:
   • Geminin karnı. Şişenin karnı.
4. (anatomi) mide
   • Karnım aç, elim ayağım donmuş gibi. - H. E. Adıvar
5. (mecaz)çten geçen, gönüldeki şey:
   • Ben senin karnındakini ne bileyim?
6. (mecaz) Ahlaki açıdan kabul edilemeyen şeyleri kabullenme.
7. (fizik) Gelen ve yansımış dalgaların girişimiyle oluşan duraklı dalgalarda en büyük genlikte titreşen noktalar.

Atasözleri

• aç karın katık istemez
• ağızdan burun yakın, kardeşten karın
• atta karın, yiğitte burun
• fazla aş, ya karın ağrıtır ya baş
• gönülsüz yenen aş, ya karın ağrıtır ya baş
• karın tok it gölgede yatar
• kuru laf karın doyurmaz

Deyimler

karın ağrısı, karın boşluğu, karın tarafı, karın zarı

Ad

karın

1. kar (ad) sözcüğünün çekimi:
   1. tamlayan tekil
   2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Ad

karın

1. karı (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Bauch (de) e, Unterleib (de) e
• Azerice: qarın (az)
• Endonezce: abdomen (id)
• Fince: emä (fi), kohtu (fi), vatsa (fi)
• Fransızca: abdomen (fr), ventre (fr)
• İngilizce: abdomen (en), belly (en)
• Macarca: has (hu)
• Tatarca: qarın (tt), qorsaq (tt)
• Türkmence: garyn (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "karın" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de karın