karın

Ayrıca bakınız: karin

Türkçe

Köken

Eski Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kaˈɾɯn/
• Heceleme: ka‧rın

Ad

karın (belirtme hâli karnı, çoğulu karınlar)

Kadın, karnını açmış (1)

Karın (2)

1. (anatomi) İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga kenarlarından kasıklara kadar olan ön bölgesi.
   • eş anlamlısı: batın
   • Şuursuz bir acele ile mahmuzlarını atının karnına vurdu. - Ö. Seyfettin
2. (jinekoloji) döl yatağı kelimesinin eş anlamlısı
   • Fakat karnındaki çocuk da bu insanüstü erkeğin bir parçasıydı. - H. E. Adıvar
3. Bazı şeylerde şiş ve içi boş bölüm:
   • Geminin karnı. Şişenin karnı.
4. (anatomi) mide kelimesinin eş anlamlısı
   • Karnım aç, elim ayağım donmuş gibi. - H. E. Adıvar
5. (mecaz) İçten geçen, gönüldeki şey.
   • Ben senin karnındakini ne bileyim?
6. (mecaz) Ahlaki açıdan kabul edilemeyen şeyleri kabullenme.
7. (fizik) Gelen ve yansımış dalgaların girişimiyle oluşan duraklı dalgalarda en büyük genlikte titreşen noktalar.

Çekimleme

karnın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	karın	karınlar
belirtme	karnı	karınları
yönelme	karna	karınlara
bulunma	karında	karınlarda
ayrılma	karından	karınlardan
tamlayan	karnın	karınların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	karnım	karınlarım
belirtme	karnımı	karınlarımı
yönelme	karnıma	karınlarıma
bulunma	karnımda	karınlarımda
ayrılma	karnımdan	karınlarımdan
tamlayan	karnımın	karınlarımın
2. tekil (senin)
yalın	karnın	karınların
belirtme	karnını	karınlarını
yönelme	karnına	karınlarına
bulunma	karnında	karınlarında
ayrılma	karnından	karınlarından
tamlayan	karnının	karınlarının
3. tekil (onun)
yalın	karnı	karınları
belirtme	karnını	karınlarını
yönelme	karnına	karınlarına
bulunma	karnında	karınlarında
ayrılma	karnından	karınlarından
tamlayan	karnının	karınlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	karnımız	karınlarımız
belirtme	karnımızı	karınlarımızı
yönelme	karnımıza	karınlarımıza
bulunma	karnımızda	karınlarımızda
ayrılma	karnımızdan	karınlarımızdan
tamlayan	karnımızın	karınlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	karnınız	karınlarınız
belirtme	karnınızı	karınlarınızı
yönelme	karnınıza	karınlarınıza
bulunma	karnınızda	karınlarınızda
ayrılma	karnınızdan	karınlarınızdan
tamlayan	karnınızın	karınlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	karnı	karınları
belirtme	karnını	karınlarını
yönelme	karnına	karınlarına
bulunma	karnında	karınlarında
ayrılma	karnından	karınlarından
tamlayan	karnının	karınlarının

Atasözleri

• aç karın katık istemez
• ağızdan burun yakın, kardeşten karın
• atta karın, yiğitte burun
• fazla aş, ya karın ağrıtır ya baş
• gönülsüz yenen aş, ya karın ağrıtır ya baş
• karın tok it gölgede yatar
• kuru laf karın doyurmaz

Deyimler

karın ağrısı, karın boşluğu, karın tarafı, karın zarı

Ad

karın

1. kar sözcüğünün çekimi:
   1. tamlayan tekil
   2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

1. karı sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Bauch (de) e, Unterleib (de) e
• Azerice: qarın (az)
• Endonezce: abdomen (id)
• Fince: emä (fi), kohtu (fi), vatsa (fi)
• Fransızca: abdomen (fr), ventre (fr)
• İngilizce: abdomen (en), belly (en)
• Macarca: has (hu)
• Tatarca: qarın (tt), qorsaq (tt)
• Türkmence: garyn (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "karın".
  TDK Özel Sözlük'te: karın"

• Kubbealtı Lugatı'nda "KARIN :"
• Nişanyan Sözlük'te: karın.

Ek okumalar

• Vikipedi'de karın