karı

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın karı karılar
Belirtme (-i) karıyı karıları
Yönelme (-e) karıya karılara
Bulunma (-de) karıda karılarda
Çıkma (-den) karıdan karılardan
Tamlayan karının karıların

karı -sı

[1] (akrabalık) bir erkeğin evlenmiş olduğu kadın, avrat, , refika,zevce
[2] (kaba konuşma) kadın
Analar ağlıyor, nişanlılar ağlıyor, karılar ağlıyordu fakat Saliha kadın buna alışmıştı. - H. E. Adıvar
[3] (halk ağzı) yaşlı, ihtiyar

Köken

Eski Türkçe

Deyimler

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "karı"

Türk lehçeleri

Çeviriler

Atasözleri

[1] Ana yılan, sözü yalan, karı çiçek, sözü gerçek
[2] Ergene karı boşaması kolay

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] ehtiyar, pir, koca, acuze, bir kulac, hafiz-i kelamullah
[2] kurağ

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (akrabalık) karı, avrat

Köken

Eski Türkçe qardäsh

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] 60 santimetrelik uzunluk ölçüsü
[2] arşın

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] arşın

Uygurca[düzenle]

[düzenle]

[1] Yaşlı, ihtiyar.

Örnekler

[1] "Bir karı öküzüg bilin biçe kumursga yimiş. Kamşayu umatın turur tir. Ança bilingler, yabak ol" - Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.