şiş

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: sis

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

şiş (belirtme hâli şişi, çoğulu şişler)

  1. şişmiş olan yer, şişlik
  2. (aletler, yiyecekler) ucu sivri, demir veya ağaçtan, bazen silah gibi kullanılabilen ince uzun çubuk ve bu çubuğa veya şişe geçirilerek pişirilmiş olan et
  3. örgü örmekte kullanılan, metal, ağaç, kemik vb.nden yapılan uzun çubuk
Ablası bir an çorap şişlerini bırakıyor, gözleri doluyor. - H. E. Adıvar

Söyleniş[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin., çoğulu Lütfen bir dil kodu girin.

Heceleme[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Köken[düzenle]

Türkçe

Deyimler[düzenle]

elemtere fiş kem gözlere şiş
ne şiş yansın ne kebap
şiş kebap

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "şiş"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[*] şişle, şişleme, şişlemek, şişli, şişsiz

Ön ad[düzenle]

şiş (karşılaştırma daha şiş, üstünlük en şiş)

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
şiş daha şiş en şiş
  1. şişmiş, şişkin

Söyleniş[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Heceleme[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Eylem[düzenle]

şiş

  1. şişmek (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Söyleniş[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Heceleme[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Örnekler[düzenle]

  1. Emine Hanım'ın şiş gözleri daha sakindi. -H. E. Adıvar

Azerice[düzenle]

[düzenle]

şiş

  1. (onkoloji) tümör

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. büyük demirden iğne
  2. kabarcık, verem

Eş anlamlılar[düzenle]

  1. mıh

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

şiş

  1. sis

Köken[düzenle]

  1. Eski Türkçe sish, sübi-sh

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Şorca[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

  1. şiş
  2. çıban