bitmek

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA(anahtar): /bit.ˈmek/
Heceleme: bit‧mek

Eylem[düzenle]

bitmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi biter) -er

Vikipedi
bitmek hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. aşırı derecede yorulmak, dayanma gücü kalmamak
    Bittim, tükendim.
  2. beklenmedik bir zamanda ortaya çıkmak
    Aynı anda sahnenin her yerinde birden bitiyor, bir şarkıcıdan çok bir göz bağcıya benziyordu. — M. Mungan
    Kedi arkamda bitiverdi.
  3. bir işin veya bir dönemin sona ermesi, geride kalması, tamamlanması
    Ödevim bitti.
  4. çok hoşlanmak, aşırı derecede beğenmek
    Buğulu bir sesi var. Ben böyle sese biterim. — H. Taner
  5. güçsüz kalmak, çok zayıflamak
    Biçare adam on günde limon sarısına dönmüş, incelmiş, bitmiş. — E. İ. Benice
  6. neticelenmek, sonuçlanmak
    Kavga güzellikle bitti.
  7. saç, tüy v.s. şeylerin çıkması (bir yerden)
    Daha sakalı bitmedi.
  8. topraktan çıkmak, yetişmek
    Buğdayla arpadan başka ne biter bu topraklarda? - Falih Rıfkı Atay
    Ot bile bitmeyen topraklar bunlar.
  9. tükenmek
    Dün akşam param bitmişti. - Sait Faik Abasıyanık

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. tahrir, terkim, yazmak

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

bitmek

  1. bitmek, tamamlanmak
  2. yetişmek