bitmek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

bitmek -er

I
[1] bir işin veya bir dönemin sona ermesi, geride kalması, tamamlanması
Ödevim bitti.
[2] sonuçlanmak
Kavga güzellikle bitti.
[3] tükenmek
Dün akşam param bitmişti. - S. F. Abasıyanık
[4] aşırı derecede yorulmak, dayanma gücü kalmamak
Bittim, tükendim.
[5] çok hoşlanmak, aşırı derecede beğenmek
Buğulu bir sesi var. Ben böyle sese biterim. - H. Taner
[6] güçsüz kalmak, çok zayıflamak
Biçare adam on günde limon sarısına dönmüş, incelmiş, bitmiş. - E. İ. Benice
[7] topraktan çıkmak, yetişmek
Buğdayla arpadan başka ne biter bu topraklarda? - F. R. Atay
Ot bile bitmeyen topraklar bunlar.
[8] tüy, saç vb. şeylerin çıkması (bir yerden)
Daha sakalı bitmedi.
[9] beklenmedik bir zamanda ortaya çıkmak
Aynı anda sahnenin her yerinde birden bitiyor, bir şarkıcıdan çok bir göz bağcıya benziyordu. - M. Mungan
Kedi arkamda bitiverdi.

Yazılışlar[düzenle]

بیتمک

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] yazmak, tahrir, terkim

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] bitmek, tamamlanmak
[2] yetişmek