bitmek

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Yazılışlar[düzenle]

بیتمک

Eylem[düzenle]

bitmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi biter) -er

  1. bir işin veya bir dönemin sona ermesi, geride kalması, tamamlanması
    Ödevim bitti.
  2. sonuçlanmak
    Kavga güzellikle bitti.
  3. tükenmek
    Dün akşam param bitmişti. - S. F. Abasıyanık
  4. aşırı derecede yorulmak, dayanma gücü kalmamak
    Bittim, tükendim.
  5. çok hoşlanmak, aşırı derecede beğenmek
    Buğulu bir sesi var. Ben böyle sese biterim. - H. Taner
  6. güçsüz kalmak, çok zayıflamak
    Biçare adam on günde limon sarısına dönmüş, incelmiş, bitmiş. - E. İ. Benice
  7. topraktan çıkmak, yetişmek
    Buğdayla arpadan başka ne biter bu topraklarda? - F. R. Atay
    Ot bile bitmeyen topraklar bunlar.
  8. tüy, saç vb. şeylerin çıkması (bir yerden)
    Daha sakalı bitmedi.
  9. beklenmedik bir zamanda ortaya çıkmak
    Aynı anda sahnenin her yerinde birden bitiyor, bir şarkıcıdan çok bir göz bağcıya benziyordu. - M. Mungan
    Kedi arkamda bitiverdi.

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. yazmak, tahrir, terkim

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

bitmek

  1. bitmek, tamamlanmak
  2. yetişmek