kalem

Türkçe

Söyleniş

IPA^(anahtar): [kɑ.ˈlɛm]

Heceleme: ka‧lem

Köken

Osmanlı Türkçesi قلم‎ (kalem) < Arapça قَلَم‎ (ḳalem) < Eski Yunanca κάλαμος (kálamos)

kalemler (1)

Ad

kalem (belirtme hâli kalemi, çoğulu kalemler)

1. (yazma aletleri) Yazma, çizme vb. işlerde kullanılan çeşitli biçimlerde araç.
   • Kâğıt, kalem, mürekkep, hepsi masanın üstündedir - Falih Rıfkı Atay
2. resmî kuruluşlarda yazı işlerinin görüldüğü yer
   • Kalemindeki odacıya aylığını kırdırırmış. - Sermet Muhtar Alus
3. yontma işlerinde kullanılan ucu sivri veya keskin araç
   • Oymacı kalemi.
   • Taşçı kalemi.
4. bazı deyimlerde yazı
   • Kaleme almak.
5. (tarım) Aşı yapmak için bir ağaçtan kesilen ince çubuk.
6. Bir listede, bir hesapta sıra ile yazılmış maddelerden her biri.
   • Beş kalem ilaç.
   • Üç kalem yiyecek.
7. (edebiyat, meslekler) yazar
   • 2025: Mehmet RİFAT, 2025 Entelektüellerin Dostluğu - Barthes, Kristeva, Sollers -, sayfa 140 , Kitap-lık , 238. sayı,

     "Veba romanı çerçevesinde sürdürülen ve 'ahlak anlayışı'nın sorgulandığı kalem tartışmasında bu iki yazarın eleştirilerini ve yanıtlarını ortaya koyarken birbirine şu sözlerle de seslendiklerini yeniden gözlemliyorsunuz:"

8. (kozmetik) Kaşlara ve gözlere makyaj yapmak, dudak kenarlarını çizmek için kullanılan boyama aracı.
9. (din) (Malatya ağzı) Alınyazısı.

Ön ad

1. Kalem biçiminde olan:
   • "Bizde ise pek iyi bilirim, üç kalem pirzola isteyeni kasap tersler." - Melih Cevdet Anday

Çekimleme

kalem adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	kalem	kalemler
belirtme	kalemi	kalemleri
yönelme	kaleme	kalemlere
bulunma	kalemde	kalemlerde
ayrılma	kalemden	kalemlerden
tamlayan	kalemin	kalemlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	kalemim	kalemlerim
belirtme	kalemimi	kalemlerimi
yönelme	kalemime	kalemlerime
bulunma	kalemimde	kalemlerimde
ayrılma	kalemimden	kalemlerimden
tamlayan	kalemimin	kalemlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	kalemin	kalemlerin
belirtme	kalemini	kalemlerini
yönelme	kalemine	kalemlerine
bulunma	kaleminde	kalemlerinde
ayrılma	kaleminden	kalemlerinden
tamlayan	kaleminin	kalemlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	kalemi	kalemleri
belirtme	kalemini	kalemlerini
yönelme	kalemine	kalemlerine
bulunma	kaleminde	kalemlerinde
ayrılma	kaleminden	kalemlerinden
tamlayan	kaleminin	kalemlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	kalemimiz	kalemlerimiz
belirtme	kalemimizi	kalemlerimizi
yönelme	kalemimize	kalemlerimize
bulunma	kalemimizde	kalemlerimizde
ayrılma	kalemimizden	kalemlerimizden
tamlayan	kalemimizin	kalemlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	kaleminiz	kalemleriniz
belirtme	kaleminizi	kalemlerinizi
yönelme	kaleminize	kalemlerinize
bulunma	kaleminizde	kalemlerinizde
ayrılma	kaleminizden	kalemlerinizden
tamlayan	kaleminizin	kalemlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	kalemi kalemleri	kalemleri
belirtme	kalemini kalemlerini	kalemlerini
yönelme	kalemine kalemlerine	kalemlerine
bulunma	kaleminde kalemlerinde	kalemlerinde
ayrılma	kaleminden kalemlerinden	kalemlerinden
tamlayan	kaleminin kalemlerinin	kalemlerinin

Atasözleri

• âlim unutmuş, kalem unutmamış

Deyimler

ceffel kalem etmek,

Sözcük birliktelikleri

kalem açacağı, kalem aşısı, kalem beyi, kalem efendisi, kalem erbabı, kalem işi, kalem kalem, kalem kaşlı, kalem kavgası, kalem kömürü, kalem kulaklı, kalem kutusu, kalem parmaklı, kalem pil, kalem sahibi, kalem savaşçısı, kalem şuarası, kalemtıraş, bir kalem, ceffelkalem, çalakalem, dolma kalem, kamış kalem, kara kalem, kömür kalem, kurşun kalem, pastel kalem, özel kalem, sabit kalem, tükenmez kalem, bacakkalemi, boya kalemi, çamur kalemi, çelik kalemi, divan kalemi, dudak kalemi, faz kalemi, harcama kalemi, heykelci kalemi, kalafat kalemi, kontrol kalemi, kopya kalemi

Çeviriler

yazma aletleri

• Almanca: Stift (de) e
• Arapça: قَلَم‎ (ar) e (ḳalem)
• Arnavutça: laps (sq)
• Azerice: qələm (az)
• Çekçe: pero (cs) n, tužka (cs) d
• Danca: pen (da)
• Fince: kynä (fi), kynäilijä (fi), sulkakynä (fi)
• Fransızca: crayon (fr)
• Gagavuzca: kalem (gag)
• İngilizce: pen (en), pencil (en)
• İspanyolca: lápiz (es) e
• İsveççe: penna (sv)
• Kürtçe: qelem (ku)
• Macarca: ceruza (hu)
• Osmanlı Türkçesi: قلم‎ (ota)
• Tatarca: qaläm (tt)
• Türkmence: galam (tk)
• Grekçe: κάλαμος (grc) (kálamos)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kalem" maddesi

Ad

kalem

1. kale (ad) sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Gagavuzca

Söyleniş

Heceleme: ka‧lem

Köken

Arapça قَلَم‎ (ḳalem).

Ad

kalem

1. (yazma aletleri) kalem