kalem

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Köken 1[düzenle]

[düzenle]

kalem

  1. kale (ad) sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Köken 2[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قلم‎ sözcüğünden, o da Arapça قَلَم(ḳalem), o da Grekçe κάλαμος (kálamos).
(yazma aletleri): Muhteliff kalemler

[düzenle]

kalem (belirtme hâli kalemi, çoğulu kalemler)

  1. bâzı deyimlerde yazı
    Kaleme almak.
  2. çeşit, tür
    Beş kalem ilacı eczahâneden aldı.
    Sâdece üç kalem erzak, alışveriş listesinde yazılıydı.
  3. resmî kuruluşlarda yazı işlerinin görüldüğü yer
    Kalemindeki odacıya aylığını kırdırırmış. — S. M. Alus
  4. yontma işlerinde kullanılan ucu sivri veya keskin araç
    Oymacı kalemi.
    Taşçı kalemi.
  5. (edebiyat, meslekler) müellif, yazar
    Peyami Safa, edebiyatımızın usta kalemlerindendir.
  6. (meslekler) kalem müdürü kavramının kısa şekli
  7. (yazma aletleri) yazma, çizme v.s. işlerde kullanılan çeşitli şekillerde araç
    Kâğıt, kalem, mürekkep, hepsi masanın üstündedir — F. R. Atay
  8. (yazma aletleri) tüy

Çekimleme[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Ek okumalar[düzenle]

Anagramlar[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça قَلَم(ḳalem).

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ka‧lem

[düzenle]

kalem

  1. (yazma aletleri) kalem