İçeriğe atla

ekin

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Ekin

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

ek + -in

ekin (belirtme hâli ekini, çoğulu ekinler)

Ekin
  1. (buğdaygiller) Tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya kadar aldığı durum; firez
    • Yağmur vaktinde ve yeterince yağmalı; ekinlere kına, pancarlara kurt düşmemeli. - T. Buğra
  2. (tarım) kültür

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

ekin

  1. ek (ad) sözcüğünün çekimi:
    1. tamlayan tekil
    2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Eylem

[düzenle]

ekin

  1. ekmek (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi

Kaynakça

[düzenle]

Türkmence

[düzenle]

ekin

  1. ekilen şey; ekin, sebze vb
  2. tarla, ekili alan

Kaynakça

[düzenle]
  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.