İçeriğe atla

ekin

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Ekin

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

ek + -in

ekin (belirtme hâli ekini, çoğulu ekinler)

Ekin
  1. (buğdaygiller) Tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya kadar aldığı durum; firez
    • Yağmur vaktinde ve yeterince yağmalı; ekinlere kına, pancarlara kurt düşmemeli. - T. Buğra
  2. (tarım) kültür

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

ekin

  1. ek sözcüğünün çekimi:
    1. tamlayan tekil
    2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Eylem

[düzenle]

ekin

  1. ekmek sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi

Kaynakça

[düzenle]