ekin

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Ekin

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

ekin

  1. ek kelimesinin tamlayanı — 2. tekil şahıs sahiplik şekli

[düzenle]

Ekin

ekin (belirtme hâli ekini, çoğulu ekinler)

  1. (buğdaygiller) tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya kadar aldığı durum, buğday
    Yağmur vaktinde ve yeterince yağmalı; ekinlere kına, pancarlara kurt düşmemeli. - T. Buğra
  2. hars, kültür

Çeviriler[düzenle]

Eylem[düzenle]

ekin

  1. ekmek eyleminin ikinci tekil şahıs emir kipi.

Karşıt anlamlılar[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ekin"

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

ekin

  1. ekilen şey; ekin, sebze vb
  2. tarla, ekili alan

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.