düzensiz
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: dü‧zen‧siz
Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ön ad
[düzenle]düzensiz (karşılaştırma daha düzensiz, üstünlük en düzensiz)

- Düzeni bozuk, karışık olan; tertipsiz, ıttıratsız, gayrimuntazam, gayrinizami, aritmik.
Parasız, arkadaşsız, huzursuz, düzensiz, yarı aç yarı tok bir yaşam sürdürüyorduk. — A. Kutlu
- Düzeni olmayan; sistemsiz