yapı
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]yapı (belirtme hâli yapıyı, çoğulu yapılar)
- (yapılar) Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri; bina, mimari.
- 1944: Ekmel İZDEM, 1944 Dünkü - Bugünkü Akhisar, sayfa 51 , Ülkü Basımevi
- "Batak, çürük toprak, mezar ve enkaz üstüne yapı kurmak tehlikelidir."
- 1944: Ekmel İZDEM, 1944 Dünkü - Bugünkü Akhisar, sayfa 51 , Ülkü Basımevi
- (inşaat mühendisliği) Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat; konstrüksiyon.
- Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme.
- Kırıkkale yapısı bir tabanca.
- Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerinin tümü; bünye,strüktür.
- "Yapısı sağlam, güzel bir erkekti." - Yusuf Ziya Ortaç
- (dil bilimi) Bütünün bir araya getirilişinde uyulan dizge; [[strüktür].
- Dil yapısı. Cümle yapısı.
- Kendine özgü işleyiş kurallarına sahip düzen; örgü.
- (biyoloji) Bir hücrede, bir dokuda, karmaşık oluşumlu bir organizmada elemanların düzeni.
- (felsefe) Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün
- (toplum bilimi) Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün; [[strüktür].
Çekimleme
[düzenle]yapı adının çekimi
Sözcük birliktelikleri
[düzenle]yapı adası yapı bilgisi, yapı bilimi yapı elemanı, yapı kooperatifi yapı malzemesi, yapı taşı yapı yeri, altyapı ana yapı, düzlek yapı eş yapı, kaba yapı öz yapı, sosyal yapı toplumsal yapı, üstyapı Allah yapısı, fizik yapısı kul yapısı, soy yapısı toplum yapısı
Atasözleri
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]bina
|
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "yapı" maddesi
Ek okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de yapı
Çağatayca
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: ya‧pı