ilke

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

ilke (belirtme hâli ilkeyi, çoğulu ilkeler)

[1] temel düşünce, temel inanç
[2] temel bilgi
[3] unsur
[4] davranış kuralı
[5] (mantık) her türlü tartışmanın dışında sayılan öncül
[6] (metafizik) bilimsel metotta nesnel gerçeğin belirgin özelliklerinin ve kanunların genelleştirilmesi ile elde edilen ve insana hem teorik çalışmalarında, hem de uygulama faaliyetlerinde yol gösteren genel dayanak noktası

Heceleme[düzenle]

Heceleme: il·ke

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] unsur
[1, 5] prensip, umde,
[3] öge
[4] davranış kuralı
[5] mebde

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

[1] düşünce, fikir

Alt kavramlar[düzenle]

[1] Atatürk İlkeleri, çelişiklik ilkesi, çelişmezlik ilkesi, eylemsizlik ilkesi, heple hiç ilkesi, nedensellik ilkesi, süreklilik ilkesi

Örnekler[düzenle]

[1] İlkelerine sıkı sıkıya bağlı, bilinçli ve ödün vermez bir insandı. - H. Taner
[2] Kimyanın ilkelerini çok iyi bilir.
[3] Atomlar, cisimlerin ilkeleridir.
[4] Bence ahlâkın bir ilkesi, bir kökü vardır. Sana yapılmasını istemediğini sen de başkasına yapma. - N. Ataç

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[*] ilkece, ilkeci, ilkecik, ilkeli, ilkesi, ilkesiz, ilkeyken, ilkeyle, ilkeyse

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ilke"