İçeriğe atla

toplu

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

toplu (belirtme hâli topluyu, çoğulu toplular)

  1. (ateşli silahlar) altıpatlar
    • Doldurdu topluyu, bastı arka arkaya.
      — 2022, Ümit KAFTANCIOĞLU, Altın Ekin, Dinozor Genç, s. 44

Çekimleme

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

toplu

(ön ad): Öğrenciler toplu fotoğraf çekiniyorlar. (2)
  1. topu olan
    • Toplu tabanca.
  2. hepsi bir arada bulunan, toplanmış
    • Yol, toplu yaşamanın doğurduğu bir gereksinmeyi karşılamak için yapılır. - N. Cumalı
  3. bir arada, bütün, kombine
  4. düzenlenmiş, dağınık olmayan
    • Toplu bir oda.
  5. topunu, tamamını, bütününü içine alan
    • Toplu bir bakış.
  6. vücutça dolgun

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

TDK Türkçe Sözlük'te: "toplu".
TDK Özel Sözlük'te: toplu"

Deyimler

[düzenle]

toplu ateş, toplu iğne, topu konut, toplu rehin, toplu tabanca, toplu taşıma