bina

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi بنا‎, Arapça بِنَاء‎ (bināʾ).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /biˈna/
• Heceleme: bi‧na

Ad

bina (belirtme hâli binayı, çoğulu binalar)

Bir bina. (1)

1. (binalar) yapı
   •  Yalı, çok pencereli, iki katlı, yayvan bir binadır. — B. Felek
2. (eskimiş, kitap) Arapça fiil çatısını konu edinen bilim veya kitap.
3. (eskimiş, yapı bilgisi) çatı
   •  Benim oğlum bina okur, döner döner yine okur.

Çekimleme

binanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	bina	binalar
belirtme	binayı	binaları
yönelme	binaya	binalara
bulunma	binada	binalarda
ayrılma	binadan	binalardan
tamlayan	binanın	binaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	binam	binalarım
belirtme	binamı	binalarımı
yönelme	binama	binalarıma
bulunma	binamda	binalarımda
ayrılma	binamdan	binalarımdan
tamlayan	binamın	binalarımın
2. tekil (senin)
yalın	binan	binaların
belirtme	binanı	binalarını
yönelme	binana	binalarına
bulunma	binanda	binalarında
ayrılma	binandan	binalarından
tamlayan	binanın	binalarının
3. tekil (onun)
yalın	binası	binaları
belirtme	binasını	binalarını
yönelme	binasına	binalarına
bulunma	binasında	binalarında
ayrılma	binasından	binalarından
tamlayan	binasının	binalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	binamız	binalarımız
belirtme	binamızı	binalarımızı
yönelme	binamıza	binalarımıza
bulunma	binamızda	binalarımızda
ayrılma	binamızdan	binalarımızdan
tamlayan	binamızın	binalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	binanız	binalarınız
belirtme	binanızı	binalarınızı
yönelme	binanıza	binalarınıza
bulunma	binanızda	binalarınızda
ayrılma	binanızdan	binalarınızdan
tamlayan	binanızın	binalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	binası	binaları
belirtme	binasını	binalarını
yönelme	binasına	binalarına
bulunma	binasında	binalarında
ayrılma	binasından	binalarından
tamlayan	binasının	binalarının

Çeviriler

binalar

• Almanca: Gebäude (de) n
• Arapça: بِنَاء‎ (ar) e (bināʾ)
• Azerice: bina (az)
• Bulgarca: сграда (bg) (sgrada)
• Çekçe: budova (cs) d
• Estonca: ehitis (et)
• Farsça: بنا‎ (fa)
• Fince: rakennus (fi)
• Fransızca: bâtiment (fr) e
• Gagavuzca: bina (gag)
• İngilizce: building (en)
• İsveççe: byggnad (sv)
• Kazakça: гимарат (kk) (gimarat)
• Kırgızca: имарат (ky) (imarat)
• Özbekçe: бино (uz)
• Portekizce: edifício (pt) e, prédio (pt) e
• Rusça: здание (ru) (zdaniye), строительство (ru) (stroitelʹstvo)
• Tatarca: bina (tt)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: بنا‎ (ota)

• Uygurca: بىنا‎ (ug) (bina)

yapı bilgisi

• Almanca: Diathese (de) d
• Azerice: növ (az)
• Bulgarca: зало́г (bg) e (zalóg) ‎[zalóg‎]
• Çekçe: rod (cs)
• Estonca: tegumood (et)
• Fince: pääluokka (fi)
• Fransızca: voix (fr) d
• İngilizce: voice (en)
• İspanyolca: voz (es) d
• İsveççe: huvudform (sv)
• İtalyanca: voce (it) d
• Lehçe: strona (pl)
• Rumence: diateză (ro) d
• Rusça: залог (ru) e (zalog)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: بنا‎ (ota)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "bina".
  TDK Özel Sözlük'te: bina"

• Kubbealtı Lugatı'nda "BİNA :"
• Nişanyan Sözlük'te: bina.

Ek okumalar

• Vikipedi'de bina

Azerice

Köken

Arapça بِنَاء‎ (bināʾ).

Söyleniş

• Heceleme: bi‧na

Ad

bina

1. (mimarlık) bina, yapı

Lazca

Köken

Arapça بِنَاء‎ (bināʾ).

Söyleniş

• Heceleme: bi‧na

Ad

bina

1. (mimarlık) bina, yapı

Tatarca

Köken

Arapça بِنَاء‎ (bināʾ).

Söyleniş

• Heceleme: bi‧na

Ad

bina

1. (mimarlık) bina, yapı

Türkmence

Köken

Arapça بِنَاء‎ (bināʾ).

Söyleniş

• Heceleme: bi‧na

Ad

bina

1. (mimarlık) apartman
2. (mimarlık) bina

Zazaca

Köken

Arapça بِنَاء‎ (bināʾ).

Söyleniş

• Heceleme: bi‧na

Ad

bina d (çoğulu binay)

1. (mimarlık) apartman
2. (mimarlık) bina