ruh

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

[ru:·hu]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi روح(rûh), Arapça رُوح(rūḥ)

[düzenle]

ruh (belirtme hâli ruhu, çoğulu ruhlar) -hu

  1. (din, felsefe) dinlerin ve dinci felsefelerin insanda vücuttan ayrı bir varlık olarak kabul ettiği öz, tin, can kuşu
  2. en önemli nokta, öz
    Lakin oyunun ruhunu anlamak mümkün değil. - Memduh Şevket Esendal
  3. (kimya, sıvılar) esans
    Bazısı ruh koklatır, bazısı alnına sirke sürer, bazısı kollarını, bileklerini ovuşturur. - Hüseyin Rahmi Gürpınar
  4. (mecaz) duygu
    Nesri gibi güzel bir ruhu olan Falih Rıfkı, Türk gazeteciliğini bir vatan hizmeti telakki etmiş ve kutsi bir vazife gibi ifa ediyor. - Yahya Kemal Beyatlı
  5. (felsefe) bedeni etkin kılan canlılık ilkesi, bedenin hayat gücü

Çekimleme[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Azerice[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça رُوح(rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

Endonezce[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça رُوح(rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça رُوح(rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Özbekçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça رُوح(rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. ruh