ruh

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlıca روح (rûh), Arapça رُوح (rūḥ)

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

ruh (belirtme hâli ruhu, çoğulu ruhlar)

  1. (din, felsefe) dinlerin ve dinci felsefelerin insanda vücuttan ayrı bir varlık olarak kabul ettiği öz, tin, can kuşu
  2. en önemli nokta, öz
    Lakin oyunun ruhunu anlamak mümkün değil. - Memduh Şevket Esendal
  3. esans
    Bazısı ruh koklatır, bazısı alnına sirke sürer, bazısı kollarını, bileklerini ovuşturur. - Hüseyin Rahmi Gürpınar
  4. duygu
    Nesri gibi güzel bir ruhu olan Falih Rıfkı, Türk gazeteciliğini bir vatan hizmeti telakki etmiş ve kutsi bir vazife gibi ifa ediyor. - Yahya Kemal Beyatlı
  5. (felsefe) bedeni etkin kılan canlılık ilkesi, bedenin hayat gücü

Çekimleme[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ruh"

Azerice[düzenle]

Diğer yazılışlar
Kiril
Latin ruh
Arap روح

Köken[düzenle]

Arapça رُوح (rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

Endonezce[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça رُوح (rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça رُوح (rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Özbekçe[düzenle]

Diğer yazılışlar
Kiril руҳ
Latin ruh
Arap روح

Köken[düzenle]

Arapça رُوح (rūḥ)

[düzenle]

ruh

  1. ruh