kara

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2007 yılında
3. haftanın sözcüğüydü.
Disambig.svg Ayrıca bakınız: kere, kırı, kiri, koro, kuru, kürü

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

kara (belirtme hâli karayı, çoğulu karalar)

[1] (renkler) en koyu renk
  
[2] (mecaz) uğursuzluk, üzüntü, keder, utanç
[3] (jeoloji) yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak
Kurbağa karada da soluk alır, suda da. - N. Hikmet

Söyleniş[düzenle]

(dosya)
, çoğulu
(dosya)
IPA: //kɑˈɾɑ//, çoğulu IPA: //kɑɾɑˈlɑɾ//

Yazılışlar[düzenle]

قرا

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ka·ra

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kara"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Ak akçe kara gün içindir
Ak curun akmazsa kara curun kol gibi
Ak gün ağartır, kara gün karartır
Ak koyun ak bacağından, kara koyun kara bacağından asılır
Ak koyun kara koyun geçit başında belli olur
Ak koyunun kara kuzusu da olur
[1] Karaya sabun, deliye öğüt neylesin
[3] kara çalmak, kara sürmek, karalar bağlamak, karalar giymek

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

karaca, karalamak, karamsar, karanlık, kararmak, karartmak
karaca, karacı, karacık, karalı, karasız, karayla, karaysa

Köken[düzenle]

[1-3] Eski Türkçe Türkçenin en eski yazılı belgesi olan 8. asırdan kalma Orhun Yazıtları'nda kara kelimesine sekiz yerde "fakir veya sıradan halk, avam", üç yerde "siyah renk" anlamında sıfat olmak üzere toplam 11 defa rastlanır.
[4] Arapça

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
kara daha kara en kara
[1] (renkler) kara renkte olan, kara renkli
[2] koyu renkli, esmer
[3] kötü, uğursuz, sıkıntılı
[4] yüz kızartıcı durum, leke
[5] iftira
[6] zenci
[7] ışıktan yoksun, karanlık
[8] (artık kullanılmayan sözcükler) kuzey
[9] gözü görmez, kör
[10] (mecaz) şom, uğursuz, üzüntü veren, utandıran
[11] (mecaz) üzgün, kederli, utanç duyan
[12] (mecaz) basit, fakir, incelikten yoksun
[13] güzel

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] ak, beyaz

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Kara gözlüm, efkârlanma gül gayri./İbibikler öter ötmez ordayım - B. S. Erdoğan
[10] Kara gözlüm veya neredesin karam (güzelim)? - Kara Osmanlar
[11] kara talih

Atasözleri[düzenle]

Ak akçe kara gün içindir, Ak koyunun kara kuzusu da olur, Dost kara günde belli olur, İsteyenin bir yüzü kara, vermeyenin iki yüzü, Kara haber tez duyulur, Ne karanlıkta yat, ne kara düş gör, Ramazanda yalan söyleyenin bayramda yüzü kara olur, Ramazanda oruç yiyenin bayramda yüzü kara olur, Saçı ak mı kara mı, belli olmak, Verirsen veresiye, batarsın kara suya

Deyimler[düzenle]

aralarına kara kedi girmek
kara çalmak
kara gün dostu
kara haber
kara kara düşünmek
on parmağında on kara
[1] aralarından kara kedi geçmek, kara kara düşünmek

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

[1, 1a] karaağaç, karaardıç, karaasma, karaayak, karabacak, karabakal, karabaldır, karabalık, karaballık, karabaş, karabatak, karabiber, kara boya, karaböce, karabuğday, karabulak, karabulut, kara bulut, karaburçak, karaciğer, kara cümle, karaçalı, karaçam, karaçav, karaçavuş, karaçayır, Karadağ, kara damaklı, karadavar, karadul, karadut, kara düş, kara elmas, kara et, karafatma, karagevrek, karagöz, Karagöz, karagül, karagürgen, karahalile, karahindiba, karahumma, karaiğne, karakabarcık, karakaçan, karakafes, kara kalem, kara kaplı kitap, karakarga, karakaş, kara kaş, karakavak, karakavuk, karakavza, kara kavruk, karakeçi, kara kehribar, karakeme, karakılçık, kara keş, kara koca, karakoncolos, karakucak, karakul, karakulak, kara kullukçu, kara kuru, kara kusmuk, karakuş, karakutu, karalahana, karaleylek, kara maşa, karasakız, kara sarı, karasığır, karasinek, kara su, karataban, kara tahta, karatavuk, kara tren, karaturp, kara yağız,karayaka, karayandık, karayanık, karayemiş, kara yer, karayılan, baldırıkara, karnıkara, karnı kara, sırtıkara
[2] Kara Afrika, kara derili, kara ırk, kara kıta
[4] kara kutu, gözü kara
[5] Karadeniz, karayel
[7] kara ağızlı, kara baht, karabasan, kara gün, kara haber, kara kış, kara kuvvet, kara liste, kara mizah, kara para, kara pazar, kara sevda, kara yas, kara yazı, kara yüz, ağzı kara, bağrı kara, bahtı kara, gönlü kara, yüzü kara
[9] kara cahil, kara düzen, kara ev, kara fırın, kara kovan, kara saban, kara yurt

Çekimli ad[düzenle]

[1] kar adının yönelme hâli.

Söyleniş[düzenle]

IPA: //kaˈɾa//

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ka·ra

Köken[düzenle]

Türkçe kar + -a

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] adak
[2] deniz kenari, sahil
[3] kuru yer
[4] (renkler) siyah

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (renkler) kara

Köken[düzenle]

Eski Türkçe qara

Yahudi İspanyolcası[düzenle]

Rakam[düzenle]

[1] yüz