kara

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Kara
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2007 yılında
3. haftanın sözcüğüydü.
Disambig.svg Ayrıca bakınız: kere, kırı, kiri, koro, kuru, kürü

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

(dosya)
, çoğulu
(dosya)
IPA: /kɑˈɾɑ/, çoğulu IPA: /kɑɾɑˈlɑɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ka·ra

Yazılışlar[düzenle]

قرا

[düzenle]

kara (belirtme hâli karayı, çoğulu karalar)

  1. (renkler) en koyu renk
      
  2. (jeoloji) yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak
    Kurbağa karada da soluk alır, suda da. - N. Hikmet
  3. (mecaz) uğursuzluk, üzüntü, keder, utanç

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Köken[düzenle]

[1-3] Eski Türkçe Türkçenin en eski yazılı belgesi olan 8. asırdan kalma Orhun Yazıtları'nda kara kelimesine sekiz yerde "fakir veya sıradan halk, avam", üç yerde "siyah renk" anlamında sıfat olmak üzere toplam 11 defa rastlanır.
[4] Arapça

Ön ad[düzenle]

kara

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
kara daha kara en kara
[1] (renkler) kara renkte olan, kara renkli
[2] koyu renkli, esmer
[3] kötü, uğursuz, sıkıntılı
[4] yüz kızartıcı durum, leke
[5] iftira
[6] zenci
[7] ışıktan yoksun, karanlık
[8] (artık kullanılmayan sözcükler) kuzey
[9] gözü görmez, kör
[10] (mecaz) şom, uğursuz, üzüntü veren, utandıran
[11] (mecaz) üzgün, kederli, utanç duyan
[12] (mecaz) basit, fakir, incelikten yoksun
[13] güzel

Deyimler[düzenle]

Şablon:'Ust kara çalmak, kara gün dostu, kara haber, kara kara düşünmek, on parmağında on kara

|}

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  1. ak, beyaz


Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Kara gözlüm, efkârlanma gül gayri./İbibikler öter ötmez ordayım - B. S. Erdoğan
[10] Kara gözlüm veya neredesin karam (güzelim)? - Kara Osmanlar
[11] kara talih

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kara"

Atasözleri[düzenle]


Sözcük birliktelikleri[düzenle]

[2] Kara Afrika, kara derili, kara ırk, kara kıta
[4] kara kutu, gözü kara
[5] Karadeniz, karayel
[7] kara ağızlı, kara baht, karabasan, kara gün, kara haber, kara kış, kara kuvvet, kara liste, kara mizah, kara para, kara pazar, kara sevda, kara yas, kara yazı, kara yüz, ağzı kara, bağrı kara, bahtı kara, gönlü kara, yüzü kara
[9] kara cahil, kara düzen, kara ev, kara fırın, kara kovan, kara saban, kara yurt

[düzenle]

kara

[1] kar adının yönelme hâli.

Söyleniş[düzenle]

IPA: /kaˈɾa/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ka·ra

Köken[düzenle]

Türkçe kar + -a

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] adak
[2] deniz kenari, sahil
[3] kuru yer
[4] (renkler) siyah

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

kara

[1] (renkler) kara

Köken[düzenle]

Eski Türkçe qara

Yahudi İspanyolcası[düzenle]

Rakam[düzenle]

[1] yüz