karabulut

Türkçe

Ad

karabulut (belirtme hâli karabulutu, çoğulu karabulutlar)

1. (mecaz) Sıkıntı, felaket
   • Abim öfkeli aynı zamanda, bir türlü patlamayan, patlayıp da bir sonuca varamayan ve onu güçsüzleştiren öfkesini karabulut gibi başında taşıyor.

     — 2018, Ayfer Tunç, Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura, Can Sanat Yayınları, s. 31