keder

Ayrıca bakınız: kéðer

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi كدر‎, o da Arapça كَدَر‎ (keder).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ke.ˈdeɾ/
• Heceleme: ke‧der

Ad

keder (belirtme hâli kederi, çoğulu kederler)

1. (psikoloji) acı, dert, ızdırap, sıkıntı, tasa, üzüntü

    Hiçbir kederim yoktu ki onun bir tatlı kelamıyla bertaraf olmasın. — A. H. Müftüoğlu

Çekimleme

kederin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	keder	kederler
belirtme	kederi	kederleri
yönelme	kedere	kederlere
bulunma	kederde	kederlerde
ayrılma	kederden	kederlerden
tamlayan	kederin	kederlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kederim	kederlerim
belirtme	kederimi	kederlerimi
yönelme	kederime	kederlerime
bulunma	kederimde	kederlerimde
ayrılma	kederimden	kederlerimden
tamlayan	kederimin	kederlerimin
2. tekil (senin)
yalın	kederin	kederlerin
belirtme	kederini	kederlerini
yönelme	kederine	kederlerine
bulunma	kederinde	kederlerinde
ayrılma	kederinden	kederlerinden
tamlayan	kederinin	kederlerinin
3. tekil (onun)
yalın	kederi	kederleri
belirtme	kederini	kederlerini
yönelme	kederine	kederlerine
bulunma	kederinde	kederlerinde
ayrılma	kederinden	kederlerinden
tamlayan	kederinin	kederlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	kederimiz	kederlerimiz
belirtme	kederimizi	kederlerimizi
yönelme	kederimize	kederlerimize
bulunma	kederimizde	kederlerimizde
ayrılma	kederimizden	kederlerimizden
tamlayan	kederimizin	kederlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	kederiniz	kederleriniz
belirtme	kederinizi	kederlerinizi
yönelme	kederinize	kederlerinize
bulunma	kederinizde	kederlerinizde
ayrılma	kederinizden	kederlerinizden
tamlayan	kederinizin	kederlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	kederi	kederleri
belirtme	kederini	kederlerini
yönelme	kederine	kederlerine
bulunma	kederinde	kederlerinde
ayrılma	kederinden	kederlerinden
tamlayan	kederinin	kederlerinin

Çeviriler

keder

• Fince: ahdistus (fi)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "keder".
  TDK Özel Sözlük'te: keder"

Zazaca

Ad

keder e

1. keder