başlık
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi باشلق (başlık) sözcüğünden devralındı. Morfolojik olarak: baş + -lık.
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]başlık (belirtme hâli başlığı, çoğulu başlıklar)
- (giyim) Genellikle başı korumak için giyilen şapka; dolambaç, serpuş.
- "İyi ki güneş açmış, sıcak basmış da başlığını sıyırınca yüzünü görmüş, tanımışlardı." - Necati Cumalı
- (giyim) Üst giysilerinin yakalarına takılı başlık; kapüşon.
- Yağmur bir anda bastırınca montunun başlığını takıverdi.
- (hayvancılık) Hayvan koşumunun başa geçirilen bölümü.
- Bir sütunun, bir direğin tepeliği.
- "Önünden yüzlerce defa geçmiş olduğumuz bin yıllık çeşme, bir sütun başlığı birden gözümüzde şahsiyet ve değer kazanırdı." - Sâmiha Ayverdi
- Kâğıt veya zarf üstüne basılmış ad ve adres; antet.
- Bir yazının, bir kitabın bölümlerinin başına konulan ve konuyu kısaca tanıtan ibare; serlevha.
- (evlilik, para) başlık parası.
- Tablaların veya iş parçalarının düzgün kalmasını sağlamak amacı ile baş taraflarına takılan parça.
- Tekerlek parmaklarının çakılı olduğu kısım.
- (takılar) Kadınların başlarına taktıkları altın, gümüş, boncuk ve taşlarla süslü şey.
- Otomobil, dişçi, berber, kuaför vb.nde bulunan koltukların baş konan kısmı.
- (avcılık) Doğan, şahin gibi avcı olarak yetiştirilen kuşların gözlerini kapatmak üzere başlarına geçirilen külah.
Çekimleme
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Kategoriler:
- Osmanlı Türkçesi kökenli Türkçe sözcükler
- Osmanlı Türkçesinden devralınan Türkçe sözcükler
- Türkçe -lik son ekiyle oluşmuş sözcükler
- Türkçe 2 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe adlar
- Türkçede giyim
- Türkçede hayvancılık
- Türkçede evlilik
- Türkçede para
- Türkçede takılar
- Türkçede avcılık