örmek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

Zaman Kişi Çekimli eylem
Olumlu Olumsuz
Belirli geçmiş ben ördüm örmedim
sen ördün örmedin
o ördü örmedi
biz ördük örmedik
siz ördünüz örmediniz
onlar ördü örmedi
ördüler örmediler
Belirsiz geçmiş ben örmüşüm örmemişim
sen örmüşsün örmemişsin
o örmüş örmemiş
biz örmüşüz örmemişiz
siz örmüşsünüz örmemişsiniz
onlar örmüş örmemiş
örmüşler örmemişler
Geniş zaman ben örerim örmem
sen örersin örmezsin
o örer örmez
biz öreriz örmeyiz
siz örersiniz örmezsiniz
onlar örer örmez
örerler örmezler
Şimdiki zaman ben örüyorum örmüyorum
sen örüyorsun örmüyorsun
o örüyor örmüyor
biz örüyoruz örmüyoruz
siz örüyorsunuz örmüyorsunuz
onlar örüyor örmüyor
örüyorlar örmüyorlar
Gelecek zaman ben öreceğim örmeyeceğim
sen öreceksin örmeyeceksin
o örecek örmeyecek
biz öreceğiz örmeyeceğiz
siz öreceksiniz örmeyeceksiniz
onlar örecek örmeyecek
örecekler örmeyecekler

örmek -ür

Anlamlar

[1] (dokuma) iplik, yün, tel, saz vb.ni birbirine dolayarak veya geçirerek işlemek veya tezgâhta dokumak
Balık ağı örerken, ağları tamir ederken okur o! - S. F. Abasıyanık
[2] (dokuma) kumaşlardaki delikleri elde iplikle besleyerek kapatmak
Paltonun sırtını güve yemişti de ben örmüştüm. - B. Felek
[3] saç, yele vb. şeylerin tellerini birkaç bölüme ayırıp birbirine geçirmek yolu ile dağınıklıktan kurtarmak
Kız saçlarını örmüş.
[4] (mühendislik) duvar yapmak veya onarmak
Bu duvarı iki günde ördüler.
[5] estetik kaygıyla, duygulu biçimde bir güzelliği ortaya koymak
Bu yeni zevke göre şiir ve nesir örenler yok. - Y. K. Beyatlı
[6] müzik, edebiyat vb.nde bir özelliği oluşturmak, ortaya koymak
Yaşadıkça kendi kabuğunu yetiştiren sümüklü böcek gibi talihimizi biz kendimiz öreriz. - A. Ş. Hisar

Köken

[1] (Türkçe)

Deyimler

başına çorap örmek

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

Anlamlar

[1] Deve yününden mensuc bir nevi aba

Eski Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

Anlamlar

[1] Örmek
[2] Belirmek
[3] Çıkmak
[4] Kopmak
[5] Yükselmek (bulut)

Kaynakça

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Kaynakça