İçeriğe atla

yaya

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Yaya

Türkçe

[düzenle]

yaya (belirtme hâli yayayı, çoğulu yayalar)

(ön ad): Yayalar (1)

(belirteç): İnsanlar, İstiklal Caddesi'ni yaya geçmek zorundalar.

  1. (ulaşım)Yürüyerek giden kimse.
    • 'Halk arabalarla, kayıklarla, yaya olarak oralara kadar geliyor ve bu ağaçların altına dağılıyordu. -A. H. Çelebi
  2. Benzerlerine ayak uydurup ilerleyememiş, gelişememiş kimse.
    • 2006: Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, sayfa 101 , Yordam Kitap
      "Zaten hoşlanmadığım aritmetikte, geometride ben de yaya idim. Hem yaya olmasam da, bir öğretmene sorulacak şeylerle nasıl başa çıkabilirdim?"
  3. (tarih)Osmanlılarda Yeniçeri Ocağından önceki dönemlerde Türklerden kurulan piyade teşkilatı ve askeri.

Atasözleri

[düzenle]

Belirteç

[düzenle]

yaya

  1. yayan
    • "Galiba sen köprüyü bizim gibi yaya geçmiyorsun." - Burhan Felek

Deyimler

[düzenle]

yaya bırakmak, yaya kaldın tatar ağası, yaya kalmak

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

yaya çivisi, yaya geçidi, yaya kaldırımı, yaya köprüsü, yaya yolu

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Çağatayca

[düzenle]
  1. piyade, asakeri piyade, yayank

Ternate dili

[düzenle]

yaya

  1. (aile) anne