köken
Görünüm
| Ayrıca bakınız: koken |
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]köken (belirtme hâli kökeni, çoğulu kökenler)
- asıl, soy
- bir şeyin çıktığı, dayandığı sebep, şekil, temel veya yer
- tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap
- (botanik) kabak, karpuz, kavun v.s. gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları
- (ticaret) bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer