er

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: -er-, Er, er-, ér

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe jer(jer)

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

er (belirtme hâli eri, çoğulu erler)

  1. (askeriye) ihtiyaçları devlet tarafından karşılanan rütbesiz asker, nefer
    Düşman erleri arasında Fransızlar da vardır. — S. Birsel
  2. (fizyoloji) iyi bilen, kabiliyetli kimse, atlet
  3. (halk ağzı) (Iğdır ağzı) koca
  4. (primatlar) adam, erkek
    Noksansız bir çeyiz ve düğünle iyi bir ere verilen Zeynep'in hissesi ayrılmıştır. — T. Buğra

Çekimleme[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Ön ad[düzenle]

er (karşılaştırma daha er, üstünlük en er)

  1. kahraman, yiğit

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "er"

Almanca[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: er

Adıl[düzenle]

er e

  1. (kişi adılı): o

Ayrıca bakınız[düzenle]

Almanca kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
Tekil ich du er sie es
Çoğul wir ihr sie

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe edär(edär) veya jer(jer).

[düzenle]

er

  1. eyer
  2. yer

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İsveççe[düzenle]

Adıl[düzenle]

er

  1. (kişi adılı): siz, size, sizi
  2. (sahiplik zamiri) sizin, sizlerin

Ayrıca bakınız[düzenle]

İsveççe kişi adılları
hâl adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
yalın tekil jag du han hon det
çoğul vi ni de
belirtme/
yönelme
tekil mig,
mej
dig,
dej
honom henne den,
det
çoğul oss er,
eder
dem,
dom
İsveççe sahiplik zamirleri
adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
tekil min din hans hennes dess
çoğul vår er deras

Karaçay-Balkarca[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

  1. (primatlar) adam, er, erkek
  2. yiğit

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

er

  1. (primatlar) adam, er, erkek