er

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Er

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın er erler
Belirtme (-i) eri erleri
Yönelme (-e) ere erlere
Bulunma (-de) erde erlerde
Çıkma (-den) erden erlerden
Tamlayan erin erlerin

er -ri

  1. (primatlar) adam, erkek
    Noksansız bir çeyiz ve düğünle iyi bir ere verilen Zeynep'in hissesi ayrılmıştır. - T. Buğra
  2. (fizyoloji) iyi bilen, kabiliyetli kimse, atlet
  3. (askeriye) ihtiyaçları devlet tarafından karşılanan rütbesiz asker, nefer
    Düşman erleri arasında Fransızlar da vardır. - S. Birsel
  4. (halk ağzı) (Iğdır) koca

Söyleniş[düzenle]

IPA: /ˈeɾ/, çoğulu IPA: /eɾˈłeɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: er

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "er"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Ata eyer gerek, eyere er gerek
Er ek, geç ek, tava ek
Er ekmeği, meydan ekmeği
Er gönülü ibrişim, dolaşırsa açılmaz
Er kocar, gönül kocamaz
Er lokması er kursağında kalmaz
Er olan ekmeğini taştan çıkarır

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] erce, ercik, erken, erle, erli, erse, ersi, ersiz

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: jer

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "er"

Ön ad[düzenle]

[1] kahraman, yiğit

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Almanca[düzenle]

Adıl[düzenle]

Almanca şahıs zamirleri
Adet 1. şahıs 2. şahıs 3. şahıs
eril dişil cinssiz
Tekil ich du er sie es
Çoğul wir ihr sie

eril

  1. (kişi adılları)

Heceleme[düzenle]

Heceleme: er

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] eyer
[2] yer

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: edär
[2] Eski Türkçe: jer

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar) adam, erkek, er
[2] yiğit

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar) adam, erkek, er