er

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Er, erat

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: ˈeɾ
  • Heceleme: er

Köken[düzenle]

Eski Türkçe jer

[düzenle]

er (belirtme hâli eri, çoğulu erler)

  1. (primatlar) adam, erkek
    Noksansız bir çeyiz ve düğünle iyi bir ere verilen Zeynep'in hissesi ayrılmıştır. - T. Buğra
  2. (fizyoloji) iyi bilen, kabiliyetli kimse, atlet
  3. (askeriye) ihtiyaçları devlet tarafından karşılanan rütbesiz asker, nefer
    Düşman erleri arasında Fransızlar da vardır. - S. Birsel
  4. (halk ağzı) (Iğdır) koca

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Ön ad[düzenle]

er (karşılaştırma daha er, üstünlük en er)

  1. kahraman, yiğit

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "er"

Atasözleri[düzenle]

Almanca[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: er

Adıl[düzenle]

er e

  1. (kişi adılı): o

Ayrıca bakınız[düzenle]

Almanca kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
Tekil ich du er sie es
Çoğul wir ihr sie

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe edär veya Eski Türkçe jer

[düzenle]

er

  1. eyer
  2. yer

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

  1. (primatlar) adam, erkek, er
  2. yiğit

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

er

  1. (primatlar) adam, erkek, er