er
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Eski Türkçe jer (jer).
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]er (belirtme hâli eri, çoğulu erler)

- (erkek) erkek kelimesinin eş anlamlısı
- "Noksansız bir çeyiz ve düğünle iyi bir ere verilen Zeynep'in hissesi ayrılmıştır." - Tarık Buğra
- (mecaz, kişilik) İşini iyi bilen, yetenekli kimse.
- "Sanat eri çalışır, bir eser kor ortaya, onun güzel olduğuna inanır, o güzelliği herkesin anlamasını, kavramasını ister." - Nurullah Ataç
- (mecaz, askeriye) Rütbesiz asker.
- eş anlamlısı: nefer
- "Düşman erleri arasında Fransızlar da vardır." - Salâh Birsel
- (halk ağzı, evlilik) koca kelimesinin eş anlamlısı
Çekimleme
[düzenle]- Kahraman olan.
Ön ad
[düzenle]er
- Kahraman olan.
Belirteç
[düzenle]er
- (zaman) erken kelimesinin eş anlamlısı
- "Er sabah kalktım ki sular çağlıyor" - Halk türküsü
Atasözleri
[düzenle]- ata eyer gerek, eyere er gerek
- er ek, geç ek, tava ek
- er ekmeği, meydan ekmeği
- er gönülü ibrişim, dolaşırsa açılmaz
- er kocar, gönül kocamaz
- er lokması er kursağında kalmaz
- er olan ekmeğini taştan çıkarır
Deyimler
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]erbaş, er bezi, er dişi, er ekmeği, er kişi, er meydanı, er suyu, acemi er, komando er, sözleşmeli er, tam er, avcı eri, emir eri, gönül eri, hizmet eri, iş eri, sanat eri, yazın eri.
Çeviriler
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Almanca
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Adıl
[düzenle]er e
- (kişi adılı): o
Ayrıca bakınız
[düzenle]| Almanca kişi adılları | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Adet | 1. kişi | 2. kişi | 3. kişi | |||
| eril | dişil | nötr | ||||
| Tekil | ich | du | er | sie | es | |
| Çoğul | wir | ihr | sie | |||
İsveççe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: er
Adıl
[düzenle]er
Ayrıca bakınız
[düzenle]| İsveççe kişi adılları | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| hâl | adet | 1. kişi | 2. kişi | 3. kişi | ||
| eril | dişil | nötr | ||||
| yalın | tekil | jag | du | han | hon | det |
| çoğul | vi | ni | de | |||
| belirtme/ yönelme |
tekil | mig, mej | dig, dej | honom | henne | den, det |
| çoğul | oss | er, eder | dem, dom | |||
| İsveççe sahiplik zamirleri | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| adet | 1. kişi | 2. kişi | 3. kişi | |||
| eril | dişil | nötr | ||||
| tekil | min | din | hans | hennes | dess | |
| çoğul | vår | er | deras | |||
Kumanca
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: er
Ad
[düzenle]er
Kategoriler:
- Eski Türkçe kökenli Türkçe sözcükler
- Türkçe 1 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe adlar
- Türkçede erkek
- Türkçede kişilik
- Türkçede askeriye
- Türkçe halk ağzı
- Türkçede evlilik
- Türkçe ön adlar
- Türkçe belirteçler
- Türkçede zaman
- Almanca IPA okunuşu olan sözcükler
- Almanca ses dosyaları olan sözcükler
- Almanca 1 heceli sözcükler
- Almanca sözcükler
- Almanca adıllar
- Almanca eril adıllar
- Kişi adılları
- Almanca kişi adılları
- İsveççe 1 heceli sözcükler
- İsveççe sözcükler
- İsveççe adıllar
- İsveççe kişi adılları
- Kumanca 1 heceli sözcükler
- Kumanca sözcükler
- Kumanca adlar
- Kumancada primatlar