de

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Bağlaç[düzenle]

[1] dahi, bile anlamında ayrı yazılan bağlaç
[2] daha önce geçmiş bir cümle veya eş görevli öge ile sonraki arasında "-den başka" anlamıyla ilişki kuran söz

Açıklamalar

  • Türkçede aslında de bağlacı hiç kullanılmasa da olur. Sonu sert biten kelimelerden sonra sık yapılan bir yanlış da de'nin te olarak yazılmasıdır. Osmanlıcada de yerine dahi kullanılırdı. Bu bağlacın en yanlış kullanımları akademik dilde olmaktadır. Çeviri metinlerde ve teorik yazılarda kullanıldığında yazarının tam bilgi yerine doldurma yaptığı anlaşılabilir.
  • de bağlacı: eğer "dahi" anlamında kullanılırsa yanına eklendiği sözcükten ayrı yazlır.
örnek: "Sinemaya Ali de geldi."
  • -de eki: eğer bulunma durumu bildiriyorsa birleşik yazılır
örnek: "Kitabımı evde bıraktım."

Deyimler

bal dök de yala
büyümüş de küçülmüş
deyip de geçmek
deyip de geçmemek
eyere de gelir semere de
ez ez de suyunu iç
it ite buyurur, it de kuyruğuna

Haitice[düzenle]

Rakam[düzenle]

[1] iki

İngilizce[düzenle]

Kısaltma[düzenle]

[1] e.g. kavramının farklı yazılışı

İsveççe[düzenle]

Adıl[düzenle]

İsveççe şahıs zamirleri
Adet 1. şahıs 2. şahıs 3. şahıs
eril dişil cinssiz
Tekil jag du han hon det
Çoğul vi ni de
[1] (kişi adılları) onlar

Karaçay Balkarca[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] demek, söylemek

Norveççe[düzenle]

Adıl[düzenle]

Norveççe (Bokmål) işaret zamirleri
yakın uzak
eril / dişil cinssiz eril / dişil cinssiz
Tekil denne dette at
Çoğul disse de
Norveççe (Bokmål) şahıs zamirleri
Adet 1. şahıs 2. şahıs 3. şahıs
eril dişil cinssiz
Tekil eg/jeg du han hon det
Çoğul vi ni de
[1] (işaret adılları) onlar, şunlar
[2] (kişi adılları) onlar

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] dahi, de

Kaynakça

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.