de

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Bağlaç[düzenle]

  1. dahi, bile anlamında ayrı yazılan bağlaç
  2. daha önce geçmiş bir cümle veya eş görevli öge ile sonraki arasında "-den başka" anlamıyla ilişki kuran söz

Açıklamalar[düzenle]

  • Türkçede aslında de bağlacı hiç kullanılmasa da olur. Sonu sert biten kelimelerden sonra sık yapılan bir yanlış da de'nin te olarak yazılmasıdır. Osmanlıcada de yerine dahi kullanılırdı. Bu bağlacın en yanlış kullanımları akademik dilde olmaktadır. Çeviri metinlerde ve teorik yazılarda kullanıldığında yazarının tam bilgi yerine doldurma yaptığı anlaşılabilir.
  • de bağlacı: eğer "dahi" anlamında kullanılırsa yanına eklendiği sözcükten ayrı yazlır.
    "Sinemaya Ali de geldi."
  • -de eki: eğer bulunma durumu bildiriyorsa birleşik yazılır
    "Kitabımı evde bıraktım."

Deyimler[düzenle]

Haitice[düzenle]

Rakam[düzenle]

  1. iki

İngilizce[düzenle]

Kısaltma[düzenle]

  1. e.g. kavramının farklı yazılışı

İsveççe[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. (kişi adılı): onlar

Ayrıca bakınız[düzenle]

İsveççe kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
Tekil jag du han hon det
Çoğul vi ni de

Karaçay Balkarca[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem[düzenle]

  1. demek, söylemek

Norveççe[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. (işaret adılı): onlar, şunlar
  2. (kişi adılı): onlar

Ayrıca bakınız[düzenle]

Norveççe (Bokmål) işaret adılları
yakın uzak
eril / dişil cinssiz eril / dişil cinssiz
Tekil denne dette at
Çoğul disse de
Norveççe (Bokmål) kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
Tekil eg/jeg du han hon det
Çoğul vi ni de

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

de

  1. dahi, de

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.