İçeriğe atla

koca

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe

koca (belirtme hâli kocayı, çoğulu kocalar)

  1. (aile, erkek) Bir kadının evlendiği kişi; , zevç, adam, bey
    • Kocasını seven bir kadın.

Çekimleme

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

koca (karşılaştırma daha koca, üstünlük en koca)

  1. Büyük, geniş:
    • "Uyandığım zaman koca bir karaltı vardı önümüzde." - Azra Erhat
  2. kocaman
    • Koca kafa.
  3. yaşlı
  4. mecaz Büyük, ulu olan.

Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe qocha

koca

  1. koca

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Macarca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Heceleme

[düzenle]
ko‧ca

koca

  1. (çift toynaklılar, evcil hayvanlar) dişi domuz

Eylem

[düzenle]

koca

  1. yaymak, saçmak
  2. tohum ekmek

Zazaca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ko‧ca

Belirteç

[düzenle]

koca

  1. nere, neresi
    eş anlamlıları: kamca, kumca, kanca, koti, ça