dem

Ayrıca bakınız: Dem, dêm, đêm

Türkçe

Köken

Arapça

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [ˈdɛm]
• Heceleme: dem

Ad

dem (belirtme hâli demi, çoğulu demler)

1. nefes, soluk
2. içki
3. an, zaman

Çekimleme

dem adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	dem	demler
belirtme	demi	demleri
yönelme	deme	demlere
bulunma	demde	demlerde
ayrılma	demden	demlerden
tamlayan	demin	demlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	demim	demlerim
belirtme	demimi	demlerimi
yönelme	demime	demlerime
bulunma	demimde	demlerimde
ayrılma	demimden	demlerimden
tamlayan	demimin	demlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	demin	demlerin
belirtme	demini	demlerini
yönelme	demine	demlerine
bulunma	deminde	demlerinde
ayrılma	deminden	demlerinden
tamlayan	deminin	demlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	demi	demleri
belirtme	demini	demlerini
yönelme	demine	demlerine
bulunma	deminde	demlerinde
ayrılma	deminden	demlerinden
tamlayan	deminin	demlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	demimiz	demlerimiz
belirtme	demimizi	demlerimizi
yönelme	demimize	demlerimize
bulunma	demimizde	demlerimizde
ayrılma	demimizden	demlerimizden
tamlayan	demimizin	demlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	deminiz	demleriniz
belirtme	deminizi	demlerinizi
yönelme	deminize	demlerinize
bulunma	deminizde	demlerinizde
ayrılma	deminizden	demlerinizden
tamlayan	deminizin	demlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	demi demleri	demleri
belirtme	demini demlerini	demlerini
yönelme	demine demlerine	demlerine
bulunma	deminde demlerinde	demlerinde
ayrılma	deminden demlerinden	demlerinden
tamlayan	deminin demlerinin	demlerinin

Deyimler

• (alkollü içkiler): dem çekmek

---

Almanca

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [dɛːm]

• dem

  (dosya)

• dem

  (dosya)

• Heceleme: dem

Tanımlık

dem (dem)

1. Almancadaki "der" erkek belirli tanımlığın ya da "das" cinsiyetsiz belirli tarifin yönelme durumu.

    Ich gab dem Mädchen einen Apfel]]. — Kıza bir elma verdim.

Benzer sözcükler

• das; den; der; des; die.

---

Arnavutça

Ad

dem (dem)

1. (memeliler) boğa

İsveççe

Adıl

dem

1. (kişi adılı): onlar, onlara, onları

Ayrıca bakınız

İsveççe kişi adılları
hâl	adet	1. kişi	2. kişi	3. kişi
				eril	dişil	nötr
yalın	tekil	jag	du	han	hon	det
	çoğul	vi	ni	de
belirtme/ yönelme	tekil	mig, mej	dig, dej	honom	henne	den, det
	çoğul	oss	er, eder	dem, dom

---

Kuzey Kürtçe

Ad

dem (dem)

1. (zaman) zaman

---

Türkmence

Ad

dem (dem)

1. nefes, soluk
2. (zaman) an

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.