dövmek

Türkçe

Eylem

dövmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi döver)

Adamı dövüyor (1)

Adam, halıyı dövüyor (2)

Adam, taşla biberi dövüyor (3)

1. tokat, yumruk, tekme vurarak canını acıtmak
   • Harp Divanına vermeden önce şurada kemiklerini kırıncaya kadar bir dövsem! - H. E. Adıvar
2. çamaşır, halı vb.ni tokaç, sopa gibi şeylerle vurarak temizlemek
3. bir şeyi toz durumuna getirmek için ezmek
   • Döveçte karabiber dövmek.
4. çırpmak
5. ateşte ısıtılarak yumuşatılmış bir madeni, vurarak istenilen biçime getirmek
   • Demiri tavında dövmeli.
6. topa tutmak
   • Gemi kaleyi dövdü.
7. çarpmak, sertçe dokunmak
   • Ahmet BÜKE, 2004 İzmir Postası'nın Adamları, sayfa 31 , Kanat Yayınları

     "Dalmadan önce son hatırladığım, camı döven sonbahar yağmuruydu."

8. davul vb. çalmak, vurmak

Deyimler

davul dövmek, havanda su dövmek, saçı topuklarını dövmek, tepesinde havan dövmek

Atasözleri

• harman dövmek keçinin işi değil

Atasözleri

maksadı üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: hauen (de), schlagen (de), wichsen (de), prügeln (de)
• Azerice: döymək (az)
• Bulgarca: бия (bg) (biya)
• Eski Türkçe: çars çars urmak‎ (otk) (çars çars urmak)
• Fince: lyödä (fi), takoa (fi)
• Kırgızca: уруу (ky) (uruu)
• Kırım Tatarca: töbelemek (crh), köteklemek (crh)
• Latince: ferire (la)
• Lehçe: bić (pl)
• Özbekçe: bosmoq (uz), tuymoq (uz), urmoq (uz), yanchmoq (uz)
• Rusça: бить (ru) (bitʹ), колотить (ru) (kolotitʹ)
• Tatarca: qínaw (tt)
• Yakutça: оҕус (sah) (oğus)
• Yunanca: χτυπώ (el) (chtypó)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "dövmek" maddesi

Türkmence

Eylem

dövmek

1. kırmak
2. parçalamak, bozmak

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.