beşik

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

beşik (belirtme hâli beşiği, çoğulu beşikler) beşik -ği

[1] (mobilya) bebekleri yatırmaya ve sallayarak uyutmaya yarayan, tahta veya demirden yapılmış sallanır bir çeşit küçük karyola
Ayaklarının ucuna basarak beşiğin yanına geldi. - H. E. Adıvar
[2] ambalajlanacak malın biçimine uygun olarak alta konulan parça veya parçaların tümü
[3] (mecaz) bir şeyin doğup geliştiği yer
Sırbistan'ın beşiği ve kaynağı burasıdır. - F. R. Atay
[4] (spor) yüzüstü yatışta, geriye bükülü ayak bileklerini ellerle kavrayarak karın üzerinde baş ve ayak yönünde sallanma

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

beşik kertiği, beşik kertme, beşik ölümü, beşikörtüsü, beşiksandalye, beşik çatı, beşik salıncak, altın beşik, tersbeşik

Atasözleri[düzenle]

Güzeli kızken görme, beşik ardında gör
Kızı kızken görme, gelinken gör; gelinken görme beşik ardında gör

Deyimler[düzenle]

beşiğini sallamak, beşikten mezara kadar, ecel beşiği

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

beşik

[1] beşik

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] güneş, afitab, şems, mihr, hurşid, koyaş