beşik

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

[düzenle]

beşik (belirtme hâli beşiği, çoğulu beşikler) -ği

  1. (mobilya) bebekleri yatırmaya ve sallayarak uyutmaya yarayan, tahta veya demirden yapılmış sallanır bir çeşit küçük karyola
    Ayaklarının ucuna basarak beşiğin yanına geldi. - H. E. Adıvar
  2. ambalajlanacak malın biçimine uygun olarak alta konulan parça veya parçaların tümü
  3. (mecaz) bir şeyin doğup geliştiği yer
    Sırbistan'ın beşiği ve kaynağı burasıdır. - F. R. Atay
  4. (spor) yüzüstü yatışta, geriye bükülü ayak bileklerini ellerle kavrayarak karın üzerinde baş ve ayak yönünde sallanma

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

beşik

  1. (mobilya) beşik

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. güneş, afitab, şems, mihr, hurşid, koyaş