zekâ

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ze·kâ:

Köken[düzenle]

Arapça ذَكَاء

[düzenle]

zekâ (belirtme hâli zekâyı, çoğulu zekâlar)

  1. (ruh bilimi) insanın düşünme, akıl yürütme, objektif gerçekleri algılama, yargılama ve sonuç çıkarma yeteneklerinin tamamı, anlak, dirayet, zeyreklik, feraset
    Herkesin gönlünü almayı bilecek zekâya sahipti. - A. Kutlu
    Çok görmüş halk adamlarına mahsus pratik bir zekâsı vardı.- R. N. Güntekin

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "zekâ"