zekâ

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

zekâ -kâ

[1] (ruh bilimi) insanın düşünme, akıl yürütme, objektif gerçekleri algılama, yargılama ve sonuç çıkarma yeteneklerinin tamamı, anlak, dirayet, zeyreklik, feraset
Herkesin gönlünü almayı bilecek zekâya sahipti. - A. Kutlu
Çok görmüş halk adamlarına mahsus pratik bir zekâsı vardı.- R. N. Güntekin

Söyleniş[düzenle]

[zekâ:]

Köken[düzenle]

Arapça: ذَكَاء

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "zekâ"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]