zekâ

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ze·kâ:

Köken[düzenle]

Arapça ذَكَاء

[düzenle]

zekâ (belirtme hâli zekâyı, çoğulu zekâlar) -sı

  1. (ruh bilimi) insanın düşünme, akıl yürütme, objektif gerçekleri algılama, yargılama ve sonuç çıkarma yeteneklerinin tamamı, anlak, dirayet, zeyreklik, feraset
    Herkesin gönlünü almayı bilecek zekâya sahipti. - A. Kutlu
    Çok görmüş halk adamlarına mahsus pratik bir zekâsı vardı.- R. N. Güntekin

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "zekâ"