oy

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: öý

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

oy (belirtme hâli oyu, çoğulu oylar)

  1. bir toplantıya katılanların, bir sorunla ilgili birkaç seçenekten birini tercih etmesi, rey
  2. bu tercihi belirten işaret, söz veya yazı
  3. seçimlerde kişinin herhangi bir aday veya partiye ait yaptığı tercih

Söyleniş[düzenle]

IPA: ˈoj

Heceleme[düzenle]

Heceleme: oy

Köken[düzenle]

Türkçe

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

  1. oy birliği

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

  1. oyca, oycu, oycuk, oyken, oyla, oylu, oysa, oysuz

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "oy"

Eylem[düzenle]

oy

  1. oymak eyleminin ikinci tekil şahıs emir kipi.

Söyleniş[düzenle]

IPA: ˈoj

Heceleme[düzenle]

Heceleme: oy

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  1. oyma

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. endişe
  2. oy, rey

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

oy

  1. oy

Köken[düzenle]

Eski Türkçe od

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kernevekçe[düzenle]

[düzenle]

oy

  1. (biyoloji) yumurta

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

oy

  1. ay

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Yahudi İspanyolcası[düzenle]

Belirteç[düzenle]

oy

  1. (zaman) bugün