vakit

Ayrıca bakınız: vakít

Türkçe

(zaman): Sabah vakti

Köken

Osmanlı Türkçesi وقت‎, Arapça وَقِت‎ (vaḳit).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /va.ˈcit/
• Heceleme: va‧kit

Ad

vakit (belirtme hâli vakti, çoğulu vakitler)

1. bir işe ayrılmış veya bir iş için alışılmış saatler

    Şimdi yemek vakti, bunun vakti değil.

2. belirlenmiş olan zaman

    Kâhya, "Vakit gayri Süleyman, haber saldık gelecekler, pamuklar da kıvamına geldi" demişti. — S. Kocagöz

3. zaman anlatan kelimelere belirtilen hâl geldiğinde "iken" anlamı veren bir söz
4. (astronomi) çağ, devir

    Vaktin bilginleri.

5. (mecaz) geçim, para bakımından elverişli durum

    Onun bu kadar para vermeye vakti yok.

6. (zaman) zaman

    Mevsim mütehayyil, vakit akşamdı Bebek'te. — Y. K. Beyatlı

Çekimleme

vakit adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	vakit	vakitler
belirtme	vakti	vakitleri
yönelme	vakte	vakitlere
bulunma	vakitte	vakitlerde
ayrılma	vakitten	vakitlerden
tamlayan	vaktin	vakitlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	vaktim	vakitlerim
belirtme	vaktimi	vakitlerimi
yönelme	vaktime	vakitlerime
bulunma	vaktimde	vakitlerimde
ayrılma	vaktimden	vakitlerimden
tamlayan	vaktimin	vakitlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	vaktin	vakitlerin
belirtme	vaktini	vakitlerini
yönelme	vaktine	vakitlerine
bulunma	vaktinde	vakitlerinde
ayrılma	vaktinden	vakitlerinden
tamlayan	vaktinin	vakitlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	vakti	vakitleri
belirtme	vaktini	vakitlerini
yönelme	vaktine	vakitlerine
bulunma	vaktinde	vakitlerinde
ayrılma	vaktinden	vakitlerinden
tamlayan	vaktinin	vakitlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	vaktimiz	vakitlerimiz
belirtme	vaktimizi	vakitlerimizi
yönelme	vaktimize	vakitlerimize
bulunma	vaktimizde	vakitlerimizde
ayrılma	vaktimizden	vakitlerimizden
tamlayan	vaktimizin	vakitlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	vaktiniz	vakitleriniz
belirtme	vaktinizi	vakitlerinizi
yönelme	vaktinize	vakitlerinize
bulunma	vaktinizde	vakitlerinizde
ayrılma	vaktinizden	vakitlerinizden
tamlayan	vaktinizin	vakitlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	vakti vakitleri	vakitleri
belirtme	vaktini vakitlerini	vakitlerini
yönelme	vaktine vakitlerine	vakitlerine
bulunma	vaktinde vakitlerinde	vakitlerinde
ayrılma	vaktinden vakitlerinden	vakitlerinden
tamlayan	vaktinin vakitlerinin	vakitlerinin

Eş anlamlılar

• vagit

Alt kavramlar

zaman

• âhir vakit,
• akşam vakti,
• biçim vakti,
• dar vakit,
• ikindi vakti,
• işrak vakti,
• kuşluk vakti,
• namaz vakti,
• seher vakti,
• şekil vakti,
• yemek vakti

Atasözleri

zaman

• Ala keçi her vakit püsküllü oğlak doğurmaz
• Fırsat her vakit ele geçmez
• Vakit, nakittir

Deyimler

zaman

• kaçmaktan kovalamaya vakit olmamak,
• üç vakte kadar,
• vakit kaybetmeden,
• vakit kazanma,
• vakit öldürme

Kelime birliktelikleri

zaman

• beş vakit,
• dar vakit,
• kimi vakit,
• tez vakit,
• vakit geçirme,
• vakit geçme,
• vakit yeli,
• vakit vakit,
• vakitli vakitsiz

Türetilmiş kavramlar

• muvakit,
• vakitçe,
• vakitken,
• vakitle,
• vakitli,
• vakitse,
• vakitsiz,
• vaktiye

Çeviriler

zaman

• Afrikaanca: tyd (af)
• Almanca: Zeit (de) d
• Arapça: وَقْت‎ (ar) e (vaḳt)
• Azerice: vaxt (az)
• Endonezce: waktu (id)
• Felemenkçe: tijd (nl)
• Fince: aika (fi), aikakausi (fi), aikavyöhyke (fi)
• İngilizce: time (en)
• Özbekçe: chog (uz), davr (uz), kez (uz), mahal (uz), mavrid (uz), palla (uz), payt (uz), vaqt (uz)
• Romanşça: oura (rm) d, temp (rm) e
• Sırp-Hırvatça: vrijeme (sh) n
• Sorbca:

  Aşağı Sorbca: cas (dsb) e

  Yukarı Sorbca: čas (hsb)

• Somalice: wakhti (so), waqti (sh)
• Svahili: wakati (sw)
• Tagalogca: panahon (tl)
• Tatarca: vaqıt (tt)

  Kırım Tatarcası: vaqıt (crh), zaman (crh)

• Türkçe:

  Eski Türkçe: 𐰇𐰓‎ (otk) (öd)

  Osmanlı Türkçesi: وقت‎ (ota)

• Türkmence: wagt (tk)
• Udmurtça: вакыт (udm) (vakyt)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "vakit" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de vakit

Gagavuzca

Köken

Arapça وَقْت‎ (vaḳt)

Söyleniş

• Heceleme: va‧kit

Ad

vakit

1. (zaman) vakit, zaman