vakit

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: vagit

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: va·kit

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi وقت

[düzenle]

vakit (belirtme hâli vakdı, çoğulu vakitler) -kti

(zaman) Vakit
  1. (zaman) zaman
    Mevsim mütehayyil, vakit akşamdı Bebek'te. - Y. K. Beyatlı
  2. bir işe ayrılmış veya bir için alışılmış saatler
    Yemek vakti. Şimdi bunun vakit değil.
  3. (astronomi) çağ
    Vaktin bilginleri.
  4. belirlenmiş olan zaman
    Kâhya, vakit gayri Süleyman, haber saldık gelecekler, pamuklar da kıvamına geldi demişti. - S. Kocagöz
  5. zaman anlatan kelimelere belirtilen durumunda geldiğinde "iken" anlamı veren bir söz
  6. (mecaz) geçim, para bakımından elverişli durum
    Onun bu kadar para vermeye vakti yok.

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Ek okumalar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "vakit"

Atasözleri[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça وقت (vakt(un))

[düzenle]

vakit

  1. (zaman) vakit, zaman