konak

Türkçe

Kars'ta bir konak (1)

Ad

konak (belirtme hâli konağı, çoğulu konaklar)

1. (iskân) büyük ve gösterişli ev
   • Konaklar iki katlıdır. Geniş bir avlu içinde hayvan damı, mutpak, uşak ve hizmetçi odaları, helâlar, havuz vardır.

     — 1944, Ekmel İZDEM, Dünkü - Bugünkü Akhisar, Ülkü Basımevi, s. 94
2. (kamu yönetimi) vali, kaymakam gibi önemli devlet görevlilerinin resmi konutu
   • Rıza Tevfik, Edirne'nin bir ilçesinde kaymakam konağında doğar.

     — 2025, Tahir ABACI, “Usta Nazar”, Şairler, Yazarlar ve Partiler, 115. sayı, s. 44
3. (kara ulaşımı, ölçü birimleri) araba veya hayvanla bir günde alınan yol
   • Bu sondan bir önceki konakta ilk kez mekân artık belirli bir mekâna dönüşüyor, içimdeki ayaklar uzun yollardan sonra ilk kez, kendime doğru, kendimin olacak birkaç parça eşya ve bir çatı altına doğru gidiyordu.

     — 2009, Nalân KARADUMAN, Şeyler Denizi, Kavis Kitap, s. 102
4. yolculukta geceyi geçirmek için inilen, konaklanılan yer
5. (halk ağzı) kundak çocuklarının başlarında görülen kepek tabakası
6. (halk ağzı) gözde oluşan ince tabaka

Atasözleri

köylü, misafir kabul etmeyiz demez, konacak konak yoktur der

Çeviriler

çeviriler

• Fince: kartano (fi)
• İbranice: אחוזה‎ (he) (akhuza)
• İngilizce: mansion (en)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "konak".
  TDK Özel Sözlük'te: konak"

Ek okumalar

• Vikipedi'de konak