İçeriğe atla

gece

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: geçe

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi گیجه, Eski Anadolu Türkçesi, Eski Türkçe 𐰛𐰃𐰲𐰀 (𐰛iča).

Söyleniş

[düzenle]

gece (belirtme hâli geceyi, çoğulu geceler)

(ad): Gece (1).
  1. (zaman) Akşamdan sonra başlayan ve gün ağarıncaya kadar geçen zaman dilimi; tün, şeb.
    • Üç gecedir ki, o da doğru dürüst uyumamış, babasının odasında, çıkmanın geniş sedirinde uyku taklidi yaparak onlarla beraber hastayı beklemişti.
      — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 16, Dergâh Yayınları
  2. Bu süre içindeki karanlık.
  3. Eğlence, anma vb. amaçlarla geceleyin düzenlenen toplantı.
    • "Bütün çalgıları, dansları, şarkıları ve bütün külfetleriyle o geceler geldi çattı." - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Çekimleme

[düzenle]

Belirteç

[düzenle]

gece

  1. geceleyin

Atasözleri

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

geceye kalmak, geceyi gündüze katmak, gecesini gündüzüne katmak

Kelime birliktelikleri

[düzenle]

gece bekçisi, gece gösterimi, gecce gündüz, gece hayatı, gece işçiliği, gece kıyafeti, gecekondu, gece körlüğü, gece kulübü, gece kuşu, gece mavisi, gece öğretimi, gecesefası, gece uçuşu, gece yanığı, gece yarısı, gece yatısı, gece yayı, gecenin körü, yarı gece, ateş gecesi, Berat gecesi, cuma gecesi, donanma gecesi, Kadir gecesi, kandil gecesi, kına gecesi, Mevlit gecesi, Miraç gecesi, Regaip gecesi, sıra gecesi.

Çeviriler

[düzenle]

gece

Kaynaklar

[düzenle]


Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ge‧ce

gece

  1. (zaman) gece