yerinde

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /jeɾinˈde/
• Heceleme: ye‧rin‧de

Belirteç

yerinde

1. zamanı, yeri uygun düşerek gerektiği sekilde

   Yerinde konuşmak.

2. durumunda

   Sıkılacak ne var, doktor onun babası yerinde. - M. Ş. Esendal

Deyimler

 

kafası yerinde olmamak, yerinde duramamak, yerinde olmak, yerinde saymak, yerinde su çıkmadı ya!

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: vor Ort (de)
• Fince: paikallaan (fi), kunnossa (fi)
• Fransızca: sur place (fr)
• İngilizce: on site (en)
• İsveççe: på plats (sv)
• Kürtçe: di cih de (ku)

Ön ad

yerinde

1. iyi, yeterli

   Binbaşı, uzun boylu, ince yapılı, uzun kır bıyıklı, yaşlı ise de gücü yerinde, her işe eli yatan bir adam.” - M. Ş. Esendal

Çeviriler

çeviriler

• Eski Türkçe: bek turmak‎ (otk) (bek turmak)
• Fince: aiheellinen (fi), asiallinen (fi)
• Özbekçe: joʻyali (uz), oʻrinli (uz), soz (uz), yaxshi (uz)
• Rusça: подобающий (ru) (podobayuşçiy), приемлемый (ru) (priyemlemıy), уместный (ru) (umestnıy), удобный (ru) (udobnıy)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "yerinde".
  TDK Özel Sözlük'te: yerinde"

Atasözleri

• Yeğniyi yel alır, ağır yerinde kalır

Ad

yerinde

1. yer sözcüğünün çekimi:
   1. ikinci tekil şahıs bulunma tekil
   2. üçüncü tekil şahıs bulunma tekil
   3. üçüncü çoğul şahıs bulunma tekil