yerinde

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA(anahtar): /jeɾinˈde/
  • Heceleme: ye‧rin‧de

Köken 1[düzenle]

Belirteç[düzenle]

yerinde

  1. zamanı, yeri uygun düşerek gerektiği şekilde, durumunda
    Yerinde konuşmak.
    Sıkılacak ne var, doktor onun babası yerinde. - M. Ş. Esendal
Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

yerinde (karşılaştırma daha yerinde, üstünlük en yerinde)

  1. iyi, yeterli
    Binbaşı, uzun boylu, ince yapılı, uzun kır bıyıklı, yaşlı ise de gücü yerinde, her işe eli yatan bir adam.” - M. Ş. Esendal
Deyimler[düzenle]
Atasözleri[düzenle]
Çeviriler[düzenle]

Köken 2[düzenle]

yer + -in + -de

[düzenle]

yerinde

  1. yer (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs bulunma tekil çekimi

Kaynakça[düzenle]