İçeriğe atla

حسن

Vikisözlük sitesinden

Arapça[değiştir]

Köken[değiştir]

ح س ن(ḥ-s-n) kökünden türemiştir.

Söyleniş 1[değiştir]

Eylem[değiştir]

حَسُنَ (ḥasüne) I, geniş zaman يَحْسُنُ‎‎ (yaḥsünü)

  1. güzelleşmek
Çekimleme[değiştir]

Söyleniş 2[değiştir]

[değiştir]

حُسْن (ḥusne

  1. güzellik
Çekimleme[değiştir]

Söyleniş 3[değiştir]

Ön ad[değiştir]

حَسَن (ḥasen) (dişil حَسَنَة(ḥasene), genel çoğul حِسَان(ḥisān), üstünlük أَحْسَن(ʾaḥsen))

  1. iyi
  2. güzel

Özel ad[değiştir]

حَسَن (ḥasene

  1. Bir erkek adı. Hasan

Söyleniş 4[değiştir]

Eylem[değiştir]

حَسَّنَ (ḥassene) II, geniş zaman يُحَسِّنُ‎‎ (yuḥassinü)

  1. iyilik yapmak
Çekimleme[değiştir]

Osmanlı Türkçesi[değiştir]

Köken 1[değiştir]

Arapça حُسْن(ḥusn).

[değiştir]

حسن (hüsn)

  1. güzellik

Köken 2[değiştir]

Arapça حَسَن(ḥasen)

Özel ad[değiştir]

حسن (Hasan)

  1. Bir erkek adı.

Osmanlı Türkçesi[değiştir]

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ön ad[değiştir]

حسن (hasen)

  1. güzel.

Yazılışlar[değiştir]

حسن

Köken[değiştir]

Arapça