kim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Kim

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: kim

Köken[düzenle]

Osmanlıca: كيم

Adıl[düzenle]

  1. (belgisiz zamirler) "Hangi kişi?" manasında cümlede, özne, tümleç, nesne, yüklem görevinde kullanılan bir kelime

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Kim sesini çıkarırsa karşısında beni bulur. - H. Z. Uşaklıgil

Atasözleri[düzenle]

Ana gezer, kız gezer; bu çeyizi kim düzer?
Arkadaşını söyle, kim olduğunu söyleyeyim
Düğünde Fatmacığı kim bilir?
Garip kim, kör o
Hekim kim, başına gelen
Kimse bilmez, kim kazana kim yiye
Sen ağa ben ağa, bu ineği kim sağa

Deyimler[düzenle]

o hacı, bu hacı, kim olacak boyacı
sen ağa ben ağa koyunları kim sağa

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kim"
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] kim

Gagavuzca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] kim

Köken[düzenle]

Eski Türkçe:

Livice[düzenle]

Rakam[düzenle]

[1] on

Min Nan dili[düzenle]

[düzenle]

[1] (elementler, metaller) altın

Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] eksik, kem

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] kim, ne
[2] kimisi, bazısı

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.