huy

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

huy (belirtme hâli huyu, çoğulu huylar)

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: huy

Köken[düzenle]

Farsça

[düzenle]

  1. insanın yaradılış ve ruh özelliklerinin bütünü
    • Can çıktıktan sonra da huy, adamı kolay kolay terk etmiyor. - R. N. Güntekin
    • Çoğu zaman "iyi huylu insan" diyeceğimize kısaca "iyi insan" deriz. Halbuki huyu, karakteri iyi olan, her zaman ahlâken iyi değildir.
  2. alışkanlık
    • Bu günden sonra geceleri dolaşma huyu edindim. - R. Mağden

Eş anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Boyuma göre boy buldum, huyuma göre huy bulamadım
Can çıkmayınca huy çıkmaz
Sütle giren huy, canla çıkar

Kaynaklar[düzenle]

Kaynaklar[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "huy"
  • Vikipedi'de huy