İçeriğe atla

eşya

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi اشیا, Arapça أَشْيَاء (ʾeşyāʾ) (شَيْء (şeyʾ) kelimesinin çoğulu).

Söyleniş

[düzenle]

eşya (belirtme hâli eşyayı, çoğulu eşyalar)

Mutfak eşyaları satan bir dükkân
  1. (aletler)Türlü amaçlarla kullanılan, insan yapısı, taşınabilir cansız nesneler; pılı pırtı, yük.
    • Eşya neden hüzünlü, o yüzün kendi hüznünü eşyaya yansıtması da olabilir, eşya sadece bugünkü anlamıyla eşya mı yoksa madde olan her şey mi?
      — Oğuz DEMİRALP, 2025, “Tanpınar'ın "Karanlıkta Gömülü" Kalan Şiiri”, Sözcükler, 117. sayı, s. 22

Çekimleme

[düzenle]

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]


Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]


Lazca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça أَشْيَاء (ʾeşyāʾ) (شَيْء (şeyʾ) kelimesinin çoğulu).

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: eş‧ya

eşya

  1. eşya