çatal
Görünüm
Türkçe
[düzenle]

Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: ça‧tal
Ad
[düzenle]çatal (belirtme hâli çatalı, çoğulu çatallar)
- (mutfak eşyaları, aletler) yemek yerken kullanılan iki, üç veya dört uzun dişli çoğunlukla metal araç
- Çatalı elinden düştü, ağzı açık kaldı. - P. Safa
- İki veya daha çok kola ayrılan değnek.
- (ağaçlar) yol, ağaç gibi kollara ayrılan şeylerin ayrılma yeri.
- Fakat yalnızlık, büyümeye müsait yaban otlarına benzediğinden, bir an geldi ki çatal yapmış bir dalda uyanıp gözlerini açtığında, herkesin çoktan gitmiş olduğunu fark etti Tarçın.— 2013, Ayşegül ÇELİK, Korku ve Arkadaşları, Can Sanat Yayınları, s. 24
- dallı olan şeylerin her kolu.
- (tarım, aletler) iki veya daha çok kola ayrılan değnek.
- (tarım, aletler) dirgen.
- (balıkçılık) bir tür olta iğnesi.
- (yemek içmek) bir tür tuzlu çörek .
Ön ad
[düzenle]çatal çatal
- ucu kollara ayrılmış
- Kırlangıçlar; uzun sivri kanatlarını, çatal kuyruklarını rüzgâra verip kısa keskin gagalarıyla havayı bıçak gibi yararak Nil Nehri'nin kızıl suları üstünde uçup kendi akislerine hayran kaldılar.— 2026, Salim NİZAM, “Kırlangıç Kahvesi”, Türk Dili, 890. sayı, s. 18
- iki taraflı
- Evlerinin önü çatal pınarlar. - Halk türküsü
- (mecaz) iki anlamlı, iki türlü anlaşılabilir
- Çatal söz.
Deyimler
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]çatal ağız, çatal aşı, çatal ayak, çatal bel, çatal bıçak takımı, çatal çivi, çatal don, çatal flama, çatal iğne, çatal kaldıraç, çatalkara, çatal kargı, çatal kazık, çatal kundak, çatalkuyruk, çatal sakal, çatal ses, çatal yürek, çatal zıpkın, üççatal, balık çatalı
Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Atasözleri
[düzenle]Kırım Tatarcası
[düzenle]Ad
[düzenle]çatal
- çatal