uyku

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

[düzenle]

uyku (belirtme hâli uykuyu, çoğulu uykular)

[1] Çocuğun uyku
  1. (fizyoloji) dış uyaranlara karşı bilincin, bütünüyle veya bir bölümünün yittiği, tepki gücünün zayıfladığı ve her türlü etkinliğin büyük ölçüde azaldığı dinlenme durumu
    Hiç kimse bir diğerinin yerine karnını doyuramaz, hiç kimse bir başkasının uykusunu uyuyamaz. - İ. Özel
  2. (halk ağzı) çevrede olup bitenin farkında olmama, gaflet, aymazlık
  3. doğada görülen sükûnet durumu
    Kış süresince uykuda olan ağaçlar, baharla birlikte uyandı.
  4. gerçeği görememe, aymazlık

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "uyku"

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

uyku

  1. (fizyoloji) uyku

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki