uyku

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

(psikoloji): Çocuğun uykusu derindir.

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

uyku (belirtme hâli uykuyu, çoğulu uykular) uyku -su

  1. gerçeği görememe
  2. tabiatta görülen sükûnet hâli
    Kış süresince uykuda olan ağaçlar, baharla birlikte uyandı.
  3. (halk ağzı) çevrede olup bitenin farkında olmama
  4. (psikoloji) dış uyaranlara karşı şuurun, kısmen veya tamamen kaybolduğu, tepki gücünün zayıfladığı ve her türlü etkinliğin büyük ölçüde azaldığı dinlenme hâli
    Hiç kimse bir diğerinin yerine karnını doyuramaz, hiç kimse bir başkasının uykusunu uyuyamaz. — İ. Özel

Çekimleme[düzenle]

Eş anlamlılar[düzenle]

  • (gerçeği görememe: halk ağzı): aymazlık

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Ek okumalar[düzenle]

Anagramlar[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

uyku

  1. (psikoloji) uyku

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki