hun
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Farsça khôn
Ad
[düzenle]hun (belirtme hâli hunu, çoğulu hunlar)
- (anatomi) kan
- Artık şimdi öyle düşkün bir babayım ki. Yüreğim hun, sayhalarım boğuk boğuktur. - E. B. Koryürek
Kaynakça
[düzenle]Bretonca
[düzenle]Ad
[düzenle]hun
- (fizyoloji) uyku
İsveççe
[düzenle]Adıl
[düzenle]hun
- (kişi adılı): o
Norveççe
[düzenle]Adıl
[düzenle]hun
- (kişi adılı): o