tabiat

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça

[düzenle]

tabiat (belirtme hâli tabiatı, çoğulu tabiatlar)

  1. (doğa bilimi) doğa
    İnsan zekâsı tabiatın içinde değil tabiatın yanında, ayrı bir kuvvettir. - A. Haşim
  2. doğal özellik
    Arazinin tabiatı.
  3. huy, karakter
    Mağrur, bazen zalim olacak kadar hiddetli, bazen çok müşfik ve hassas bir tabiattadır. - A. H. Çelebi
  4. güzeli ayırma melekesi, zevk, beğeni
    Abdi Bey, tabiat sahibi, altıncı kat terasında böyle bir bahçe tanzimi, doğrusu takdire şayan. - A. İlhan
  5. insanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (doğa bilimi) tabiat, doğa

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (doğa bilimi) tabiat, doğa

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

[1] (doğa bilimi) tabiat, doğa