kabuk

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kaˈbuk/
• Heceleme: ka‧buk

Ad

kabuk (belirtme hâli kabuğu, çoğulu kabuklar)

Ağacın kabuğu (1)

Bu fotoğrafta ekmeğin kabuğu görünmekte. (2)

Yer kabuğu (3)

Yara kabuğu (4)

Adamın parmağı, hayvanın kabuğuna dokunuyor. (5)

1. Bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm.
   • eş anlamlısı: kışır
   • Ağaç kabuğu.
2. Ekmeğin pişme sırasında içinden daha çok sertleşen dış bölümü.
   • Ekmeğin kabuğundan iki parça koparıp çanağın içine atıyorsun, kaşığın­la çevirip bastırıyorsun, sararıp şişiyorlar; ağır ağır çiğneyip yutuyorsun.

     — Erdal Öz, 1983, 10. baskı, Yaralısın, s. 103, Can Sanat Yayınları
3. (coğrafya) Bir sıvı veya gazı dıştan saran, sert katman.
   • Yer kabuğu.
4. (patoloji) Deri üzerinde bir yaranın veya sivilcenin kurumasıyla oluşan sertçe bölüm.
5. (hayvan anatomisi) Bir hayvanı dıştan örten kitin, kalker, silis içeren, kemiksi veya boynuzsu örtü.
   • eş anlamlısı: kavkı
   • Herhâlde kabuklu bir deniz hayvanının kabuğu kesmiş olacak. - S. F. Abasıyanık

Çekimleme

kabuk adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kabuk	kabuklar
belirtme	kabuğu	kabukları
yönelme	kabuğa	kabuklara
bulunma	kabukta	kabuklarda
ayrılma	kabuktan	kabuklardan
tamlayan	kabuğun	kabukların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kabuğum	kabuklarım
belirtme	kabuğumu	kabuklarımı
yönelme	kabuğuma	kabuklarıma
bulunma	kabuğumda	kabuklarımda
ayrılma	kabuğumdan	kabuklarımdan
tamlayan	kabuğumun	kabuklarımın
2. tekil (senin)
yalın	kabuğun	kabukların
belirtme	kabuğunu	kabuklarını
yönelme	kabuğuna	kabuklarına
bulunma	kabuğunda	kabuklarında
ayrılma	kabuğundan	kabuklarından
tamlayan	kabuğunun	kabuklarının
3. tekil (onun)
yalın	kabuğu	kabukları
belirtme	kabuğunu	kabuklarını
yönelme	kabuğuna	kabuklarına
bulunma	kabuğunda	kabuklarında
ayrılma	kabuğundan	kabuklarından
tamlayan	kabuğunun	kabuklarının
1. çoğul (bizim)
yalın	kabuğumuz	kabuklarımız
belirtme	kabuğumuzu	kabuklarımızı
yönelme	kabuğumuza	kabuklarımıza
bulunma	kabuğumuzda	kabuklarımızda
ayrılma	kabuğumuzdan	kabuklarımızdan
tamlayan	kabuğumuzun	kabuklarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	kabuğunuz	kabuklarınız
belirtme	kabuğunuzu	kabuklarınızı
yönelme	kabuğunuza	kabuklarınıza
bulunma	kabuğunuzda	kabuklarınızda
ayrılma	kabuğunuzdan	kabuklarınızdan
tamlayan	kabuğunuzun	kabuklarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	kabuğu	kabukları
belirtme	kabuğunu	kabuklarını
yönelme	kabuğuna	kabuklarına
bulunma	kabuğunda	kabuklarında
ayrılma	kabuğundan	kabuklarından
tamlayan	kabuğunun	kabuklarının

Deyimler

kabuğu dışına çıkmak, kabuğuna çekilmek, kabuğunu çatlatmak, kabuğunu kırmak, kabuk bağlamak, kabuk tutmak, kabuk gibi

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: qabıq (az)
• Eski Türkçe: kas‎ (otk) (kas)
• Fince: kuori (fi)
• Gagavuzca: kabuk (gag)
• İngilizce: bark (en), shell (en)
• Kırgızca: kabık (ky)
• Rusça: кора (ru) (kora), корка (ru) (korka), кожица (ru) (kojitsa)
• Tatarca: qabıq (tt)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kabuk".
  TDK Özel Sözlük'te: kabuk"

• Kubbealtı Lugatı'nda "KABUK :"
• Nişanyan Sözlük'te: kabuk.