kızıl

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] (renkler) parlak kırmızı renk

Köken

Türkçe: kız(mak) + ıl

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (renkler) kızıl

Köken

[1] Eski Türkçe: qyz

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (renkler) kızıl

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] (renkler) kızıl

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] (renkler) kırmızı, altun, kan, ateş

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.